قُلْ اِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّوْنَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُوْنِيْ يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
qul in kuntum tuḥibbūnallāha fattabi‘ūnī yuḥbibkumullāhu wa yagfir lakum żunūbakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
(Мөхәммәткә): «Әгәр һеҙ Аллаһты яратһағыҙ, миңә эйәрегеҙ, Аллаһ һеҙҙе яратыр һәм гонаһтарығыҙҙы ғәфү итер», — тип әйтегеҙ. Аллаһ ярлыҡаусы, мәрхәмәтле.
وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِيْنَ
wa mā arsalnāka illā raḥmatal lil-‘ālamīn(a).
Һәм Беҙ һине (Мөхәммәтте) бөтә ғаләмдәргә рәхмәт булһын өсөн генә ебәрҙек.
لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيْ رَسُوْلِ اللّٰهِ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَنْ كَانَ يَرْجُوا اللّٰهَ وَالْيَوْمَ الْاٰخِرَ وَذَكَرَ اللّٰهَ كَثِيْرًاۗ
laqad kāna lakum fī rasūlillāhi uswatun ḥasanatul liman kāna yarjullāha wal yaumal ākhira wa żakarallāha kaṡīrā(n).
Ысынлап та, Аллаһтың рәсүлендә һеҙгә яҡшы өлгө бар, Аллаһтың рәхмәтенә һәм Ҡиәмәт көнөнә өмөт иткәндәр һәм Аллаһты күп иҫкә алғандар өсөн.
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
Мөхәммәт Аллаһтың илсеһе булған һәм уның менән бергә булғандар кафырҙарға ҡарата ҡаты, әммә бер-береһенә ҡарата шәфҡәтле булған. Һин уларҙың Аллаһтың рәхмәтен, Уның ризалығын эҙләп, баш эйеп, сәждә ҡылғандарын күрәһең. Уларҙың йөҙҙәрендә сәждә билдәләре күренде. Бына шундай уларҙы Тәүраттағы үҙенсәлектәре (асылған) һәм Һөйөнөслө Хәбәрҙәге сифаттары (асылған), атап әйткәндә, үҫенте ебәргән орлоҡ кеүек, шунан үҫенте көсәйә, һуңынан ҙур һәм һабаҡ өҫтөндә тура өҫкә күтәрелә; үҫемлек үҙен ултыртыусыларҙы ҡыуандыра, сөнки Аллаһ Тәғәлә кафырҙарҙың күңелдәрен асыуландырырға теләй (мөьминдәрҙең ҡөҙрәте менән). Аллаһы Тәғәлә улар араһында иман килтереп, изге эштәр ҡылғандарға ярлыҡау һәм ҙур әжер вәғәҙә итә.