فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
त्यसैले जब तालूतले आफ्नो सेना ल्याए, उनले भने, "अल्लाहले तिमीहरूलाई नदीले परीक्षा लिनुहुनेछ। त्यसैले जसले (त्यसको पानी) पिउँछ, त्यो मेरो अनुयायी होइन। र जसले यसलाई पिउँदैन, ऊ मेरो अनुयायी हो जबसम्म उसले आफ्नो हातले अलिकति पानी पिउँदैन।" तर तिनीहरूमध्ये केही बाहेक तिनीहरूले त्यो पिए। जब उनी (तालूत) र उनीसँग विश्वास गर्नेहरूले नदी पार गरे, तिनीहरूले भने, "आज हामी जालूत र उसको सेनाको विरुद्धमा बलियो छैनौं।" अल्लाहलाई भेट्ने विश्वास गर्नेहरूले भन्छन्, "कति साना समूहहरूले अल्लाहको अनुमतिले ठूला समूहहरूलाई पराजित गरे।" र अल्लाह धैर्य गर्नेहरूसँग छन्।
وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ
wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
अनि जब तिनीहरू जालूत र उसको सेनाको विरुद्धमा अघि बढे, तब तिनीहरूले प्रार्थना गरे, "हे हाम्रा पालनकर्ता, हामीलाई धैर्य प्रदान गर्नुहोस्, हाम्रा पाइलाहरूलाई बलियो बनाउनुहोस् र काफिरहरूको सामना गर्न हामीलाई मद्दत गर्नुहोस्।"
رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).
(तिनीहरूले प्रार्थना गरे), “हे हाम्रा पालनकर्ता, हामीलाई मार्गदर्शन गरिसकेपछि हाम्रा हृदयहरूलाई पथभ्रष्टतामा नफसाउँनुहोस्, र हामीलाई आफ्नो तर्फबाट दया प्रदान गर्नुहोस्, निस्सन्देह तपाईं नै दाता हुनुहुन्छ।”
وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ
wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).
अनि मुहम्मद त केवल एक रसूल मात्र थिए; यसभन्दा पहिले धेरै रसूलहरू बितिसकेका थिए। यदि उनी मरे वा मारिए भने, के तिमीहरू पछाडि फर्कनेछौ? जो फर्कन्छ उसले अल्लाहलाई अलिकति पनि हानि गर्दैन। अल्लाहले कृतज्ञहरूलाई प्रतिफल दिनेछन्।
وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
अनि कति धेरै नबीहरू आफ्ना धर्मपरायण अनुयायीहरूको ठूलो संख्याको साथमा युद्ध गरे। अल्लाहको मार्गमा उनीहरूमाथि आइपरेका विपत्तिहरूले उनीहरूलाई कमजोर बनाएनन्, न त उनीहरूले हार माने, न त उनीहरूले (शत्रुको अगाडि) आत्मसमर्पण गरे। र अल्लाह धैर्यवानहरूलाई प्रेम गर्दछ।
وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ
wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
अनि तिनीहरूका शब्दहरू केवल प्रार्थना मात्र हुन्, "हे हाम्रा पालनकर्ता, हाम्रा पापहरू र हाम्रा कामहरूमा भएका अत्यधिक कार्यहरू क्षमा गर्नुहोस् र हाम्रो अडानलाई दृढ बनाउनुहोस् र काफिरहरूको विरुद्धमा हामीलाई मद्दत गर्नुहोस्।"
۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ
iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).
(स्मरण गर) जब तिमीहरू भागिरहेका थियौ र कसैलाई पनि हेरिरहेका थिएनौ, जबकि तिमीहरूका अन्य (मित्रहरू) मध्येका रसूल (मुहम्मद) ले तिमीहरूलाई (भाग्ने समूहलाई) बोलाए, तब अल्लाहले तिमीहरूलाई एकपछि अर्को दुःख दिए, ताकि तिमीहरूले आफूबाट छुटेका कुराहरू र आफूमाथि आइपरेका कुराहरूको लागि शोक नगर। र अल्लाह तिमीहरूले गर्ने कामहरूबाट जानकार छन्।
وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ
wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
र उनीहरू (आफ्ना शत्रुहरू) लाई पछ्याउँदा कमजोर नबन। यदि तिमीहरूलाई पीडा हुन्छ भने, जान कि तिनीहरूले पनि पीडा भोग्छन् (पनि), जस्तै तिमीहरूलाई, जबकि तिमीहरू अझै पनि अल्लाहबाट त्यो आशा गर्न सक्छौ जुन तिनीहरूले आशा गर्न सक्दैनन्। अल्लाह सर्वज्ञ र सर्वज्ञ छ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوْا وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītum fi'atan faṡbutū ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).
हे आस्थावानहरू! यदि तिमीहरूले सेना (शत्रुहरू) लाई भेट्यौ भने, बलियो बन र अल्लाहको नाम धेरै भन (धिकिर र प्रार्थना गर) ताकि तिमीहरू भाग्यमानी हुनेछौ।
قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ
qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
तिनीहरूले भने, “हामीलाई डराउनु पर्दैन, किनकि हामी हाम्रो प्रभुतिर फर्कनेछौं।
وَلَمَّا رَاَ الْمُؤْمِنُوْنَ الْاَحْزَابَۙ قَالُوْا هٰذَا مَا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَصَدَقَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ ۖوَمَا زَادَهُمْ اِلَّآ اِيْمَانًا وَّتَسْلِيْمًاۗ
wa lammā ra'al-mu'minūnal-aḥzāb(a), qālū hāżā mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū wa ṣadaqallāhu wa rasūluh(ū), wa mā zādahum illā īmānaw wa taslīmā(n).
अनि जब आस्थावानहरूले यी (सहयोगी) समूहहरूलाई देखे, तब तिनीहरूले भने, "यो त्यही हो जुन अल्लाह र उनका रसूलले हामीलाई वाचा गरेका थिए।" र अल्लाह र उनका रसूल सत्य हुन्। र यसले उनीहरूको आस्था र इस्लामलाई बढाउँछ।
فَلَا تَهِنُوْا وَتَدْعُوْٓا اِلَى السَّلْمِۖ وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَۗ وَاللّٰهُ مَعَكُمْ وَلَنْ يَّتِرَكُمْ اَعْمَالَكُمْ
falā tahinū wa tad‘ū ilas-salm(i), wa antumul-a‘laun(a), wallāhu ma‘akum wa lay yatirakum a‘mālakum.
त्यसैले कमजोर नहुनुहोस् र शान्तिलाई निम्तो दिनुहोस् किनकि तपाईं श्रेष्ठ हुनुहुन्छ र अल्लाह तपाईंको साथमा हुनुहुन्छ र उहाँले तपाईंको कुनै पनि कर्मलाई घटाउनुहुनेछैन।