قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ
qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.
Улар (сихырсылар): "Беҙ һеҙгә килгән асыҡ дәлилдәргә (мөғжизәләргә) нигеҙләнеп, беҙгә һәм беҙҙе барлыҡҡа килтергән (Аллаһҡа) нигеҙләнеп, һеҙҙе һайламаясаҡбыҙ (буйһонмайбыҙ).
قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ
qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
Улар: «Беҙгә ҡурҡырға урын юҡ, сөнки беҙ Раббыбыҙға ҡайтасаҡбыҙ.
وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).
Һәм, ысынлап та, уларҙан: «Күктәрҙе һәм Ерҙе кем яралтты?» Улар, һис шикһеҙ, «Аллаһ» тип яуап бирер. Әйт: «Улай булғас, һеҙ Аллаһтан башҡа нимәгә табынғанығыҙҙы беләһегеҙме, әгәр Аллаһ миңә бәлә килтерергә теләһә, улар бәләне алып ташлай алырмы, әллә Аллаһ миңә рәхмәт бирергә теләһә, улар Уның рәхмәтенә юл ҡуймаҫмы?» Әйт: «Миңә Аллаһ етә, тәүәккәлләгәндәр Уға буйһона».
فَسَتَذْكُرُوْنَ مَآ اَقُوْلُ لَكُمْۗ وَاُفَوِّضُ اَمْرِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَصِيْرٌ ۢبِالْعِبَادِ
fa satażkurūna mā aqūlu lakum, wa ufawwiḍu amrī ilallāh(i), innallāha baṣīrum bil-‘ibād(i).
Шунан ҡасан да булһа минең әйткәндәремде иҫеңә төшөрһөң. Һәм эштәремде Аллаһ Тәғәләгә тапшырам. Ысынлап та, Аллаһ Үҙ ҡолдарын күреп тора».