اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ
innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).
په حقیقت کې، ته مړو ته غږ نشې اورېدلی او (نه) کاڼو ته غږ اورېدلی شي، که دوی شا اړولې وي.
فَاِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ
fa innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).
نو په حقیقت کې، ته به مړو ته غوږ نه شې نیولی او کاڼو ته به فریاد نه شې اورېدلی، که دوی شا وګرځوي.
وَمَا يَسْتَوِى الْاَحْيَاۤءُ وَلَا الْاَمْوَاتُۗ اِنَّ اللّٰهَ يُسْمِعُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَمَآ اَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَّنْ فِى الْقُبُوْرِ
wa mā yastawil-aḥyā'u wa lal-amwāt(u), innallāha yusmi‘u may yasyā'(u), wa mā anta bimusmi‘im man fil-qubūr(i).
او (نه) ژوندي خلک د مړو سره برابر دي. په حقیقت کې، الله تعالی چې چا ته وغواړي اوري او ته (محمد صلی الله علیه وسلم) نشې کولی چې په قبر کې خلک واوري.