قُلْ اِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالْاِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَاَنْ تُشْرِكُوْا بِاللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّاَنْ تَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qul innamā ḥarrama rabbiyal-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭana wal-iṡma wal-bagya bigairil-ḥaqqi wa an tusyrikū billāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa an taqūlū ‘alallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
कहू (मुहम्मद), "हमर प्रभु केवल बिना कोनो वैध कारण के सब दृश्यमान आ छिपल नीच काज, पापपूर्ण काज, अन्यायी काज पर रोक लगा दैत छथि, आ अहाँ के अल्लाह के साथ साथी के कोनो चीज के संग जोड़य स (मजबूत) करैत छथि, जखन कि ओ एकर कोनो कारण नै बतौलनि अछि, आ (मना करैत छथि) जे अहाँ सब के अल्लाह के बारे में बात करय स जे अहाँ सब के नै पता अछि।"
وَلَا تَقُوْلُوْا لِمَا تَصِفُ اَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هٰذَا حَلٰلٌ وَّهٰذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُوْا عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَۗ اِنَّ الَّذِيْنَ يَفْتَرُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ لَا يُفْلِحُوْنَۗ
wa lā taqūlū limā taṣifu alsinatukumul-każiba hāżā ḥalāluw wa hāżā ḥarāmul litaftarū ‘alallāhil-każib(a), innal-lażīna yaftarūna ‘alallāhil-każiba lā yufliḥūn(a).
आ जे बात अहाँक जीभ झूठ कहैत अछि "ई हलाल अछि आ ई हरम अछि" ताहि पर अल्लाह के खिलाफ झूठ के आविष्कार करबाक लेल नहि कहब। सचमुच अल्लाह के खिलाफ झूठ बोलय वाला लोक सफल नहि होएत.
وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ ۗاِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ اُولٰۤىِٕكَ كَانَ عَنْهُ مَسْـُٔوْلًا
wa lā taqfu mā laisa laka bihī ‘ilm(un), innas-sam‘a wal-baṣara wal-fu'āda kullu ulā'ika kāna ‘anhu mas'ūlā(n).
आ जकरा बारे मे अहाँ केँ कोनो ज्ञान नहि अछि, तकरा पालन नहि करू, कारण सुनब, दृष्टि आ विवेक सभ केँ एहि विषय मे प्रश्न कयल जायत।