اِنَّ اللّٰهَ لَا يَغْفِرُ اَنْ يُّشْرَكَ بِهٖ وَيَغْفِرُ مَا دُوْنَ ذٰلِكَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۚ وَمَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدِ افْتَرٰٓى اِثْمًا عَظِيْمًا
innallāha lā yagfiru ay yusyraka bihī wa yagfiru mā dūna żālika limay yasyā'(u), wa may yusyrik billāhi fa qadiftarā iṡman ‘aẓīmā(n).
ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះនឹងមិនអត់ទោសឱ្យ (អំពើបាប) នៃការធ្វើស្ហ៊ីរិកជាមួយទ្រង់ឡើយ ហើយទ្រង់ក៏អត់ទោសឱ្យ (អំពើបាប) ក្រៅពីនេះចំពោះអ្នកណាដែលទ្រង់មានចេតនាដែរ។ អ្នកណាដែលធ្វើស្ហ៊ីរិកជាមួយអល់ឡោះ ពិតជាបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបដ៏ធំមួយ។
اِلَّا مَنْ تَابَ وَاٰمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَاُولٰۤىِٕكَ يُبَدِّلُ اللّٰهُ سَيِّاٰتِهِمْ حَسَنٰتٍۗ وَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
illā man tāba wa āmana wa ‘amila ‘amalan ṣāliḥan fa ulā'ika yubaddilullāhu sayyi'ātihim ḥasanāt(in), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
លើកលែងតែអ្នកដែលប្រែចិត្ត មានជំនឿ និងធ្វើអំពើល្អ បន្ទាប់មកអល់ឡោះបានជំនួសអំពើអាក្រក់របស់ពួកគេដោយអំពើល្អ។ អល់ឡោះគឺជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យ ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។
وَمَنْ تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَاِنَّهٗ يَتُوْبُ اِلَى اللّٰهِ مَتَابًا
wa man tāba wa ‘amila ṣāliḥan fa innahū yatūbu ilallāhi matābā(n).
ហើយអ្នកណាដែលប្រែចិត្ត ហើយធ្វើអំពើល្អ ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកនោះប្រែចិត្តទៅចំពោះអល់ឡោះ ដោយការប្រែចិត្តយ៉ាងពិតប្រាកដ។
۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
ចូរអ្នកពោលថាៈ ឱពួកអ្នកបម្រើរបស់ខ្ញុំដែលហួសពីដែនកំណត់របស់ពួកគេ! ចូរកុំអស់សង្ឃឹមចំពោះសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះអភ័យទោសឱ្យមនុស្សគ្រប់រូបនូវអំពើបាប។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាអ្នកអភ័យទោសឱ្យបំផុត ជាអ្នកអាណិតអាសូរបំផុត។