اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يَلْبِسُوْٓا اِيْمَانَهُمْ بِظُلْمٍ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ الْاَمْنُ وَهُمْ مُّهْتَدُوْنَ ࣖ
al-lażīna āmanū wa lam yalbisū īmānahum biẓulmin ulā'ika lahumul-amnu wa hum muhtadūn(a).
Be nga be lafi su mɔ be faman be Ɲanmiɛn sulafilɛ’n be sannganman shirk nun’n, be yɛ be wun kɛ be leman ndɛnngan yɛ be ɲan atin kle be ɔ.
قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَ
qul innī umirtu an a‘budallāha mukhliṣal lahud-dīn(a).
Se kɛ: “Nanwlɛ, be seli min kɛ n su Allah, n nanti i su kpa Ɲanmiɛn sulɛ wafa’n nun.”
وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۙ حُنَفَاۤءَ وَيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوا الزَّكٰوةَ وَذٰلِكَ دِيْنُ الْقَيِّمَةِۗ
wa mā umirū illā liya‘budullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), ḥunafā'a wa yuqīmuṣ-ṣalāta wa yu'tuz-zakāta wa żālika dīnul-qayyimah(ti).
I kpa bɔbɔ’n, Ɲanmiɛn sulɛ wafa’n i ngunmin ti’n, be se be kɛ be su Allah, be su i su kpa, yɛ be srɛ Ɲanmiɛn, be tua zakat, yɛ Ɲanmiɛn sulɛ wafa ng’ɔ ti trele’n (kpa’n) yɛ ɔ o lɛ ɔ.