وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).
Һәм (хәтерләгеҙ), Беҙ өйҙө (Ҡәғбәтулланы) кешеләр өсөн йыйылыу урыны һәм имен урын иттек. Һәм Ибраһимдың мәкәмен намаҙ урыны ит. Һәм Беҙ Ибраһим менән Исмәғилгә: «Минең өйөмдө тауаф итеүселәр, иҡтикәф итеүселәр, рөкүк итеүселәр һәм сәждә ҡылыусылар өсөн таҙартығыҙ!»
قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ
qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).
Беҙ һинең (Мөхәммәттең) йыш ҡына күккә ҡарап торған йөҙөңдө күрәбеҙ, шуға күрә һине үҙеңә оҡшаған ҡиблаға борорбыҙ. Шуға күрә йөҙөгөҙҙө Ҙур мәсеткә йүнәлтегеҙ. Һәм ҡайҙа ғына булһаң да, йөҙөңдө шуға бор. Ысынлап та, үҙҙәренә Китап (Тәүрат һәм Инжил) бирелгән кешеләр (ҡибланы күсереү) Раббыларынан килгән хәҡиҡәт икәнен белә. Аллаһ уларҙың ҡылған эштәренән хәбәрһеҙ түгел.
اِنَّ اَوَّلَ بَيْتٍ وُّضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِيْ بِبَكَّةَ مُبٰرَكًا وَّهُدًى لِّلْعٰلَمِيْنَۚ
inna awwala baitiw wuḍi‘a lin-nāsi lal-lażī bibakkata mubārakaw wa hudal lil-‘ālamīn(a).
Ысынлап та, кешеләр өсөн төҙөлгән тәүге (ғибәҙәт йорто) Бәккәлә (Мәккәлә) бәрәкәтле булған һәм бөтә донъялар өсөн юл күрһәтеүсе булған (Бәйтуллаһ).
۞ جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ قِيٰمًا لِّلنَّاسِ وَالشَّهْرَ الْحَرَامَ وَالْهَدْيَ وَالْقَلَاۤىِٕدَ ۗذٰلِكَ لِتَعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۙ وَاَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
ja‘alallāhul-ka‘batal-baital-ḥarāma qiyāmal lin-nāsi wasy-syahral-ḥarāma wal-hadya wal-qalā'id(a), żālika lita‘lamū annallāha ya‘lamu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).
Аллаһ Тәғәлә Ҡәғбәтулланы кешеләр йыйылған изге йорт яһаны. Шулай уҡ харам айҙар, хәҙү һәм ҡәләид. Ҡайһыһы уның өсөн
وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).
Һәм (хәтереңдә тот), Ибраһимды Аллаһ йортона урынлаштырғас: «Миңә бер нәмәне лә тиңдәш тотма һәм тәүәф ҡылғандарға, ғибәҙәт ҡылғандарға һәм сәждә ҡылғандарға Минең йортомдо таҙарт!»
وَاَذِّنْ فِى النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوْكَ رِجَالًا وَّعَلٰى كُلِّ ضَامِرٍ يَّأْتِيْنَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيْقٍ ۙ
wa ażżin fin-nāsi bil-ḥajji ya'tūka rijālaw wa ‘alā kulli ḍāmiriy ya'tīna min kulli fajjin ‘amīq(in).
Һәм кешеләрҙе хажға саҡыр, улар һиңә йәйәү, йәки һәр нәҙек дөйәгә атланып килерҙәр, улар бөтә алыҫ мөйөштәрҙән килерҙәр.