قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ
qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
उने (हुद) जवाब दित्ता, "वास्तव च परमात्मा थमां नफरत ते गुस्सा तुंदे उप्पर पौग। के तुस मेरे कन्ने उनें नांएं (मूर्तियें) दे बारे च बहस करना चांह्दे ओ जेह्ड़े तुसें ते तुंदे पुरखें अपने आपै गी बनाया हा, हालाँकि अल्लाह ने इस आस्तै जानकारी नेईं दित्ती ऐ? जेकर ऐ तां इंतजार करो! सचमुच मैं बी तुंदे कन्नै उनें लोकें च ऐं जेह्ड़े इंतजार करा करदे न।
هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةًۗ لَوْلَا يَأْتُوْنَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطٰنٍۢ بَيِّنٍۗ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ
hā'ulā'i qaumunattakhażū min dūnihī ālihah(tan), lau lā ya'tūna ‘alaihim bisulṭānim bayyin(in), faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n).
उह साडे लोक हन जिन्हां ने उहदे अलावा देवता (पूजित) बणाए हन। ओ (अपने विश्वास दे वास्ते) साफ-साफ कारण क्यों नहीं आंदे? तो अल्लाह दे खिलाफ झूठ बोलन वाले तों ज्यादा बेईमान कौन है?
اَمْ لَهُمْ شُرَكٰۤؤُا شَرَعُوْا لَهُمْ مِّنَ الدِّيْنِ مَا لَمْ يَأْذَنْۢ بِهِ اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
am lahum syurakā'u syara‘ū lahum minad-dīni mā lam ya'żam bihillāh(u), wa lau lā kalimatul-faṣli laquḍiya bainahum, wa innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).
क्या उन्हां दे कोल अल्लाह दे अलावा कोई होर देवता है जो उन लोकां वास्ते धार्मिक नियम तय करदा है जिन्हां नू अल्लाह इजाजत नहीं दिंदा? ते जेकर (अल्लाह कोला सजा) देरी करने आला कोई फरमान नेईं होंदा तां उंदे बश्कार सजा पूरी होई जंदी। ते सचमुच बेईमानी लोकें गी बड़ी गै कष्टदायक सजा भुगतनी पौनी ऐ।