اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).
ಅವರು ಅಲ್ಲಾಹನ ಹೊರತಾಗಿ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರನ್ನು (ಯಹೂದಿಗಳು) ಮತ್ತು ಅವರ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳನ್ನು (ಕ್ರೈಸ್ತರು) ಮತ್ತು ಮರಿಯಮ್ಮನ ಪುತ್ರ ಮಸೀಹನನ್ನು ದೇವರುಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು; ಅವರಿಗೆ ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ದೇವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆರಾಧಿಸಲು ಹೇಳಲಾಗಿದ್ದರೂ; ಅವನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ದೇವರು ಇಲ್ಲ. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಪಾಲುದಾರಿಕೆಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಮಹಿಮೆ.
يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوْهُهُمْ فِى النَّارِ يَقُوْلُوْنَ يٰلَيْتَنَآ اَطَعْنَا اللّٰهَ وَاَطَعْنَا الرَّسُوْلَا۠
yauma tuqallabu wujūhuhum fin-nāri yaqūlūna yā laitanā aṭa‘nallāha wa aṭa‘nar-rasūlā.
ನರಕದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮುಖಗಳು ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ಹಾಕಲ್ಪಡುವ ದಿನ ಅವರು, "ಓಹ್, ನಾವು ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನೂ, ದೂತರನ್ನೂ ಪಾಲಿಸಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು!" ಎಂದು ಹೇಳುವರು.
وَقَالُوْا رَبَّنَآ اِنَّآ اَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاۤءَنَا فَاَضَلُّوْنَا السَّبِيْلَا۠
wa qālū rabbanā innā aṭa‘nā sādatanā wa kubarā'anā fa aḍallūnas-sabīlā.
ಮತ್ತು ಅವರು ಹೇಳಿದರು; "ನಮ್ಮ ಪ್ರಭೂ, ನಾವು ನಮ್ಮ ನಾಯಕರ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದೆವು, ನಂತರ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು (ಸರಿಯಾದ) ಮಾರ್ಗದಿಂದ ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಿದರು."
اَمْ لَهُمْ شُرَكٰۤؤُا شَرَعُوْا لَهُمْ مِّنَ الدِّيْنِ مَا لَمْ يَأْذَنْۢ بِهِ اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّ الظّٰلِمِيْنَ لَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
am lahum syurakā'u syara‘ū lahum minad-dīni mā lam ya'żam bihillāh(u), wa lau lā kalimatul-faṣli laquḍiya bainahum, wa innaẓ-ẓālimīna lahum ‘ażābun alīm(un).
ಅಲ್ಲಾಹನು ಅನುಮತಿಸದವರಿಗೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸುವ ಅಲ್ಲಾಹನಲ್ಲದೆ ಅವರಿಗೆ ಬೇರೆ ದೇವರು ಇದ್ದಾನೆಯೇ? ಮತ್ತು (ಅಲ್ಲಾಹನ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು) ವಿಳಂಬ ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ತೀರ್ಪು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವರ ನಡುವೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಜಾರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಮತ್ತು ನಿಜಕ್ಕೂ, ಅಕ್ರಮಿಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ನೋವಿನ ಶಿಕ್ಷೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.