وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).
আৰু সঁচাকৈয়ে যদি আপুনি তেওঁলোকক সুধিব যে "আকাশ আৰু পৃথিৱী কোনে সৃষ্টি কৰিলে?" তেওঁলোকে নিশ্চয় উত্তৰ দিব, “আল্লাহ”। কওক, "তেন্তে আপুনি জানেনে যে আপুনি আল্লাহৰ বাহিৰে কি ইবাদত কৰে, যদি আল্লাহে মোৰ ওপৰত বিপৰ্যয় আনিব বিচাৰে, তেন্তে তেওঁলোকে সেই দুৰ্যোগ দূৰ কৰিব পাৰিবনে, নে আল্লাহে যদি মোক দয়া কৰিব বিচাৰে তেন্তে তেওঁলোকে তেওঁৰ ৰহমত বাধা দিব পাৰিবনে?" কোৱা, "মোৰ বাবে আল্লাহ যথেষ্ট। যিসকলে নিজৰ আস্থা ৰাখে তেওঁলোকে তেওঁৰ ওচৰত বশ হয়।"