وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).
و به راستی اگر از آنها بپرسید که آسمان و زمین را چه کسی آفریده است؟ حتما جواب خواهند داد که «الله». بگو: «پس آیا می‌دانی که غیر از الله چه پرستش می‌کنی، اگر خدا بخواهد مصیبت را بر من بیاورد، آیا آنها توانایی رفع مصیبت را خواهند داشت، یا اگر الله بخواهد مرا رحمت کند، می‌توانند مانع رحمتش شوند؟» بگو: «الله برای من کافی است، به او تسلیم شوند کسانی که توکل می‌کنند».