وَاتَّبَعُوْا مَا تَتْلُوا الشَّيٰطِيْنُ عَلٰى مُلْكِ سُلَيْمٰنَ ۚ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمٰنُ وَلٰكِنَّ الشَّيٰطِيْنَ كَفَرُوْا يُعَلِّمُوْنَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوْتَ وَمَارُوْتَ ۗ وَمَا يُعَلِّمٰنِ مِنْ اَحَدٍ حَتّٰى يَقُوْلَآ اِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۗ فَيَتَعَلَّمُوْنَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُوْنَ بِهٖ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهٖ ۗ وَمَا هُمْ بِضَاۤرِّيْنَ بِهٖ مِنْ اَحَدٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَيَتَعَلَّمُوْنَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنْفَعُهُمْ ۗ وَلَقَدْ عَلِمُوْا لَمَنِ اشْتَرٰىهُ مَا لَهٗ فِى الْاٰخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۗ وَلَبِئْسَ مَاشَرَوْا بِهٖٓ اَنْفُسَهُمْ ۗ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
wattaba‘ū mā tatlusy-syayāṭīnu ‘alā mulki sulaimān(a), wa mā kafara sulaimānu wa lākinnnasy-syayāṭīna kafarū yu‘allimūnan-nāsas siḥr(a), wa mā unzila ‘alal-malakaini bibābila hārūta wa mārūt(a), wa mā yu‘allimāni min aḥadin ḥattā yaqūlā innamā naḥnu fitnatun falā takfur, fayata‘allamūna minhumā mā yufarriqūna bihī bainal-mar'i wa zaujih(ī), wa mā hum biḍarrīna bihī min aḥadin illā bi'iżnillāh(i), wa yata‘allamūna mā yaḍurruhum wa lā yanfa‘uhum, wa laqad ‘alimū lamanisytarāhu mā lahū fil-ākhirati min khalāq(in), wa labi'sa mā syarau bihī anfusahum, lau kānū ya‘lamūn(a).
An si sinn deem nogaangen, wat d'Dämonen während der Herrschaft vum Salomon gelies hunn. De Salomon war keen Ongleewegen, mee et waren d'Dämonen, déi Ongleewegen waren, si hunn de Mënschen Magie geléiert an dat, wat zwee Engelen am Land Babylon, nämlech den Harut an de Marut, opgedeckt gouf. Och wann déi zwee keen eppes geléiert hunn, ier se gesot hunn: "Tatsächlech, mir sinn nëmmen eng Prüfung (fir dech), also net ongleeweg." Also hunn si vun den zwee (Engelen) geléiert, wat e (Mann) vu senger Fra trennen (kann). Si wäerten keen mat hirer Magie schueden kënnen, ausser mat der Erlaabnes vun Allah. Si léieren eppes, wat hinne schued, an hinnen net hëlleft. An tatsächlech wëssen si schonn, wien kaaft (Magie benotzt), wäert definitiv kee Profit am Hiernof kréien. An tatsächlech sinn d'Dote vun deenen, déi sech selwer duerch Magie verkafen, ganz schlecht, wa se et just woussten.
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
An d'Magier sinn direkt erofgefall a hunn sech ugebuer.
قَالَ مُوْسٰٓى اَتَقُوْلُوْنَ لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَكُمْ ۗ اَسِحْرٌ هٰذَاۗ وَلَا يُفْلِحُ السّٰحِرُوْنَ
qāla mūsā ataqūlūna lil-ḥaqqi lammā jā'akum, asiḥrun hāżā, wa lā yufliḥus-sāḥirūn(a).
De Moses sot: „Ass et richteg, wann Dir vun der Wourecht sot, wann et ëm Iech geet: ‚Ass dat Zaubererei‘? Awer d'Zauberer wäerten net siegreich sinn.“
فَلَمَّآ اَلْقَوْا قَالَ مُوْسٰى مَا جِئْتُمْ بِهِ ۙالسِّحْرُۗ اِنَّ اللّٰهَ سَيُبْطِلُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
falammā alqau qāla mūsā mā ji'tum bihis-siḥr(u), innallāha sayubṭiluh(ū), innallāha lā yuṣliḥu ‘amalal-mufsidīn(a).
Nodeems si et geheit hunn, sot de Musa: "Wat Dir maacht ass Magie, tatsächlech wäert Allah d'Falschheet vun där Magie opdecken. Wierklech wäert Allah d'Aarbecht vun deenen, déi Schued verursaachen, net weiderféieren loossen."
وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى
wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.
An geheien, wat an denger rietser Hand ass, et wäert sécherlech verschléngen, wat se maachen. Wat se gemaach hunn, war just en Zaubertrick (blos). An de Magier wäert net gewannen, egal wou e hierkënnt.
وَمِنْ شَرِّ النَّفّٰثٰتِ فِى الْعُقَدِۙ
wa min syarrin-naffāṡāti fil-‘uqad(i).
an vun de béisen (weiblechen) Hexen, déi op d'Knäppercher (Fiederen) bléisen,