فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
तो जे वे (विश्वास सूं) मुड़ जावै तो (हे मुहम्मद) कैवो, "अल्लाह म्हारै वास्तै काफी है; उणरै अलावा कोई भगवान कोनी है। मैं उण माथै भरोसो राखूं हूं अर वो महान सिंहासन रो स्वामी है।"
اَلرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوٰى
ar- raḥmānu ‘alal-‘arsyistawā.
(अर्थात) परम दयालु, जो 'सिंहासन' माथै रैवै है।
قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ السَّبْعِ وَرَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ
qul mar rabbus-samāwātis-sab‘i wa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
कैवो, "ओ प्रभु कुण है जिणरै कनै सात आकास है अर जिणरै कनै महान सिंहासन है?"
اَلَّذِيْنَ يَحْمِلُوْنَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهٗ يُسَبِّحُوْنَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَيَسْتَغْفِرُوْنَ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۚ رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَّعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِيْنَ تَابُوْا وَاتَّبَعُوْا سَبِيْلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيْمِ
allażīna yaḥmilūnal-‘arsya wa man ḥaulahū yusabbiḥūna biḥamdi rabbihim wa yu'minūna bihī wa yastagfirūna lil-lażīna āmanū, rabbanā wasi‘ta kulla syai'ir raḥmataw wa ‘ilman fagfir lil-lażīna tābū wattaba‘ū sabīlaka wa qihim ‘ażābal-jaḥīm(i).
(देवदूत) जिका सिंहासन नै ढोवै है अर (देवदूत) जिका बां रै आसै-पासै है, आपरै प्रभु री स्तुति कर खुद री महिमा करै है अर वै उण माथै विस्वास करै है अर विस्वास करणियां रै वास्तै माफी मांगै है (कहता है) "म्हारा प्रभु, थारै मांय जिकी दया अर ज्ञान है, वा सगळी चीजां नै घेरै है, इण वास्तै पश्चाताप करण वाळा नै माफी दे अर थारै मारग (धर्म) माथै चालै है अर बांनै नरक री दंड सूं बचाओ।"
وَّالْمَلَكُ عَلٰٓى اَرْجَاۤىِٕهَاۗ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَىِٕذٍ ثَمٰنِيَةٌ ۗ
wal-malaku ‘alā arjā'ihā, wa yaḥmilu ‘arsya rabbika fauqahum yauma'iżin ṡamāniyah(tun).
अर दूत आकास रै न्यारा-न्यारा कोनां मांय होवैला। उण दिन, आठ दूत आपरै प्रभु रै सिंहासन नै आपरै ऊपर राखसी।