وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ
wa lillāhi yasjudu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi min dābbatiw wal-malā'ikatu wa hum yastakbirūn(a).
Ва ҳар чизе, ки дар осмонҳо ва замин аст, яъне ҳамаи махлуқоти ҳаракаткунанда ва фариштагон (низ), танҳо барои Аллоҳ саҷда мекунанд ва онҳо (фариштагон) фахр намекунанд.
يَخَافُوْنَ رَبَّهُمْ مِّنْ فَوْقِهِمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ ࣖ ۩
yakhāfūna rabbahum min fauqihim wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).
Аз Худое, ки бар онҳо қудрат дорад, метарсанд ва ба он чи фармон дода шудааст, амал мекунанд.
وَلَهٗ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَمَنْ عِنْدَهٗ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَلَا يَسْتَحْسِرُوْنَ ۚ
wa lahū man fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa man ‘indahū lā yastakbirūna ‘an ‘ibādatihī wa lā yastaḥsirūn(a).
Ва аз они Ӯст, ки дар осмонҳо ва замин ҳастанд ва фариштагон, ки дар паҳлӯи Ӯ ҳастанд, аз ибодати Ӯ такаббур намекунанд ва хаста намешаванд.
يُسَبِّحُوْنَ الَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُوْنَ
yusabbiḥūnal-laila wan-nahāra wa lā yafturūn(a).
Онҳо (фариштагон) шабу рӯз пайваста тасбеҳ мегӯянд.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَاَهْلِيْكُمْ نَارًا وَّقُوْدُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلٰۤىِٕكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُوْنَ اللّٰهَ مَآ اَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُوْنَ مَا يُؤْمَرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū qū anfusakum wa ahlīkum nāraw waqūduhan-nāsu wal-ḥijāratu ‘alaihā malā'ikatun gilāẓun syidādul lā ya‘ṣūnallāha mā amarahum wa yaf‘alūna mā yu'marūn(a).
Эй касоне, ки имон овардаед, худ ва хонаводаатонро аз оташи дӯзах, ки ҳезуми он мардум ва сангҳост, нигоҳ доред; нигаҳбонон фариштагони сахтгир ва сахтгир ҳастанд, ки аз фармони Худо саркашӣ намекунанд ва ҳамеша он чиро, ки ба онҳо гуфта мешавад, иҷро мекунанд.