فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
faman ṡaqulat mawāzīnuhū fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Хэн жинлүүрийг (сайн сайхныг) дэнсэлнэ, тэд бол азтай хүмүүс юм.
وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗ فَاُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فِيْ جَهَنَّمَ خٰلِدُوْنَ ۚ
wa man khaffat mawāzīnuhū fa ulā'ikal-lażīna khasirū anfusahum fī jahannama khālidūn(a).
Хэн (сайныг) хөнгөн жинлэнэ, тэд бол өөрсдөдөө хор хөнөөл учруулдаг хүмүүс бөгөөд тэд тамд үүрд үлдэх болно.
فَاَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوَازِينُهٗۙ
fa ammā man ṡaqulat mawāzīnuh(ū).
Тэгвэл (сайн үйлсийнх нь) жин хүнд хүний хувьд,
فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۗ
fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).
тэгвэл тэр хүн сэтгэл хангалуун (аз жаргалтай) амьдралтай байна.
وَاَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَازِيْنُهٗۙ
wa ammā man khaffat mawāzīnuh(ū).
Харин (сайн үйлсийнх нь) хэмжээс хөнгөн хүний хувьд,
فَاُمُّهٗ هَاوِيَةٌ ۗ
fa ummuhū hāwiyah(tun).
тэгвэл буцах газар нь Хавиягийн там юм.