وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ
wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.
Lloq’e makinpi libron qosqa runamantataq nirqan: “Aswan allinmi kanman (kay) librota mana qowaqtinkuqa”, nispa.
وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ
wa lam adri mā ḥisābiyah.
Chaymi mana yachanichu imaynata yupasqayta.
يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ
yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).
Ay, tukuy imata tukuchiq (wañuy) kachun.
وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ وَرَاۤءَ ظَهْرِهٖۙ
wa ammā man ūtiya kitābahū warā'a ẓahrih(ī).
Hinaspapas, piqpa qelqasqanpas qhepamanta qosqa kashan,
فَسَوْفَ يَدْعُوْا ثُبُوْرًاۙ
fa saufa yad‘ū ṡubūrā(n).
chaymantataq qaparinqa: “¡Ay ñoqaqa!”, nispa.
وَّيَصْلٰى سَعِيْرًاۗ
wa yaṣlā sa‘īrā(n).
Hinaspa ruphaq ninaman (infiernoman) haykunqa.