وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِشِمَالِهٖ ەۙ فَيَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ لَمْ اُوْتَ كِتٰبِيَهْۚ
wa ammā man ūtiya kitābahū bisyimālih(ī), fa yaqūlu yā laitanī lam ūta kitābiyah.
ហើយចំពោះអ្នកដែលសៀវភៅរបស់គាត់ត្រូវបានប្រគល់ឱ្យនៅដៃឆ្វេងរបស់គាត់ គាត់បាននិយាយថា "វាជាការប្រសើរជាងប្រសិនបើសៀវភៅ (នេះ) មិនត្រូវបានប្រគល់ឱ្យខ្ញុំ"។
وَلَمْ اَدْرِ مَا حِسَابِيَهْۚ
wa lam adri mā ḥisābiyah.
ដូច្នេះខ្ញុំមិនដឹងថាខ្ញុំបានគណនាវាដោយរបៀបណាទេ។
يٰلَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَۚ
yā laitahā kānatil-qāḍiyah(ta).
អូ! សូមឲ្យវាក្លាយជា (សេចក្តីស្លាប់) ដែលបញ្ចប់អ្វីៗទាំងអស់។
وَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ وَرَاۤءَ ظَهْرِهٖۙ
wa ammā man ūtiya kitābahū warā'a ẓahrih(ī).
ហើយចំពោះអ្នកដែលកំណត់ចំណាំរបស់ពួកគេត្រូវបានផ្តល់ឱ្យពីខាងក្រោយ
فَسَوْفَ يَدْعُوْا ثُبُوْرًاۙ
fa saufa yad‘ū ṡubūrā(n).
បន្ទាប់មកគាត់នឹងស្រែកថា "វេទនាដល់ខ្ញុំ!"
وَّيَصْلٰى سَعِيْرًاۗ
wa yaṣlā sa‘īrā(n).
ហើយគាត់នឹងចូលទៅក្នុងភ្លើងឆេះ (ឋាននរក)។