فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖ فَيَقُوْلُ هَاۤؤُمُ اقْرَءُوْا كِتٰبِيَهْۚ
fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnihī fa yaqūlu hā'umuqra'ū kitābiyah.
ចំពោះអ្នកដែលសៀវភៅរបស់គាត់ត្រូវបានប្រគល់ឱ្យនៅដៃស្តាំរបស់គាត់ គាត់បាននិយាយថា "យកវាទៅអានសៀវភៅរបស់ខ្ញុំ (នេះ)"។
اِنِّيْ ظَنَنْتُ اَنِّيْ مُلٰقٍ حِسَابِيَهْۚ
innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah.
ជាការពិតណាស់ ខ្ញុំប្រាកដថា (ថ្ងៃណាមួយ) ខ្ញុំនឹងទទួលបានការគិតគូររបស់ខ្ញុំ។
فَهُوَ فِيْ عِيْشَةٍ رَّاضِيَةٍۚ
fa huwa fī ‘īsyatir rāḍiyah(tin).
បន្ទាប់មកមនុស្សនោះរស់នៅក្នុងជីវិតដ៏មានសុភមង្គល
كُلُوْا وَاشْرَبُوْا هَنِيْۤـًٔا ۢبِمَآ اَسْلَفْتُمْ فِى الْاَيَّامِ الْخَالِيَةِ
kulū wasyrabū hanī'am bimā aslaftum fil-ayyāmil-khāliyah(ti).
(គេនឹងនិយាយទៅកាន់ពួកគេថា) ចូរពួកអ្នកបរិភោគ និងផឹកដោយក្តីរីករាយ ដោយសារតែទង្វើដែលពួកអ្នកបានប្រព្រឹត្តកាលពីអតីតកាល។
فَاَمَّا مَنْ اُوْتِيَ كِتٰبَهٗ بِيَمِيْنِهٖۙ
fa ammā man ūtiya kitābahū biyamīnih(ī).
បន្ទាប់មក ចំពោះបុគ្គលដែលកំណត់ត្រារបស់គាត់ត្រូវបានផ្តល់ឱ្យពីខាងស្តាំរបស់គាត់
فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَّسِيْرًاۙ
fa saufa yuḥāsabu ḥisābay yasīrā(n).
បន្ទាប់មកគាត់នឹងត្រូវបានពិនិត្យដោយការពិនិត្យងាយស្រួល
وَّيَنْقَلِبُ اِلٰٓى اَهْلِهٖ مَسْرُوْرًاۗ
wa yanqalibu ilā ahlihī masrūrā(n).
ហើយគាត់នឹងវិលត្រឡប់ទៅរកក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់ (ដែលទាំងពីរនាក់ជាអ្នកមានជំនឿ) ដោយរីករាយ។