وَيَوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَفَزِعَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗوَكُلٌّ اَتَوْهُ دٰخِرِيْنَ
wa yauma yunfakhu fiṣ-ṣūri fa fazi‘a man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), wa kullun atauhu dākhirīn(a).
ते (याद रखो) जिस दिन (जदूं) तुरही बजाई जावेगी, उस दिन आसमान विच जो है ते जो धरती ते है, ओह हैरान हो जावेगा, सिवाय जिस दे अल्लाह चाहवे। ते सारे नम्र होईये उंदे सामने आई गे।
وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَاِذَا هُمْ مِّنَ الْاَجْدَاثِ اِلٰى رَبِّهِمْ يَنْسِلُوْنَ
wa nufikha fiṣ-ṣūri fa'iżā hum minal-ajdāṡi ilā rabbihim yansilūn(a).
फिर तुरही बजाई, ते फौरन ओह अपनी कब्र थमां (जिंदा) निकली गे, ते अपने प्रभु कोल चली गे।
وَنُفِخَ فِى الصُّوْرِ فَصَعِقَ مَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شَاۤءَ اللّٰهُ ۗ ثُمَّ نُفِخَ فِيْهِ اُخْرٰى فَاِذَا هُمْ قِيَامٌ يَّنْظُرُوْنَ
wa nufikha fiṣ-ṣūri faṣa‘iqa man fis-samāwāti wa man fil-arḍi illā man syā'allāh(u), ṡumma nufikha fīhi ukhrā fa'iżā hum qiyāmuy yanẓurūn(a).
ते तुरही बजाई गई, ते आकाश ते धरती दे सारे (जीव) मर गए सिवाय उनके जिन्हां दी अल्लाह चाहंदी सी। फिर इक बारी फी (तुरही) बजाई गेई फिर फौरन ओह (अपनी कब्र थमां) (परमात्मा दे फैसले दा) इंतजार करदे होई उठी गे।