قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا
qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).
वे बोल्या, "हे जुलकरनैन! साची, यगजुज अर मकजुज (जीव जो) धरती माथै नुकसान करै है, तो कांई आपां थानै इनाम दे सकां जिणसूं थै म्हारै अर बां रै बिचाळै एक बाधा बणा सको?"
قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ
qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).
उण (जुलकरनैन) कह्यो, "भगवान म्हानै जो दियो है वो (थारै इनाम सूं) चोखो है, सो म्हारी ताकत सूं मदद करो, जिणसूं मैं थारै अर बां रै बिचाळै एक बाधा पैदा कर सकूं।
اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ
Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).
म्हनै लोह रा टुकड़ा दे दो!” जद तांई (लोह रो) टुकड़ो पहाड़ री दो (चोटां) सूं समान रूप सूं (जुल) नीं गयो, उण (जुलकरनैन) कह्यो, "(आग) नै उड़ाओ!" जद (लोह) (लाल) आग बणग्यो, तो उण कह्यो, "म्हानै (उबलता) तांबा दे दो ताकि मैं उणनै (गरम लोह) माथै ढाळ सकूं।"
فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا
famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).
सो वे (यकजुज अर मकजुज) इण माथै नीं चढ़ सक्या अर नीं ई इण मांय छेद कर सक्या।
قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ
qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).
उण (जुलकरनैन) कह्यो, "यो (दीवार) म्हारै प्रभु री आशीर्वाद है, इण वास्तै जद म्हारै प्रभु रो वचन आवैला तो वो इणनै नष्ट कर देला; अर म्हारै प्रभु रो वचन साचो है।"
حَتّٰىٓ اِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوْجُ وَمَأْجُوْجُ وَهُمْ مِّنْ كُلِّ حَدَبٍ يَّنْسِلُوْنَ
Ḥattā iżā futiḥat ya'jūju wa ma'jūju wa hum min kulli ḥadabiy yansilūn(a).
जद तांई याकजुज अर मकजुज (दीवार) नीं खुलगी अर वै सगळा ऊंचा स्थानां सूं झट नीं उतरिया।
وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَاِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ اَبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۗ يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِيْ غَفْلَةٍ مِّنْ هٰذَا بَلْ كُنَّا ظٰلِمِيْنَ
waqtarabal-wa‘dul-ḥaqqu fa iżā hiya syākhiṣatun abṣārul-lażīna kafarū, yā wailanā qad kunnā fī gaflatim min hāżā bal kunnā ẓālimīn(a).
अर (जद) साचो वचन (पुनरुत्थान रो दिन) नजीक आवैला, तो अचाणचक काफिर लोगां री आंख्यां खुल जावैला। (वे कह्यो), "आप कितरा दुखी हां! आपां इण बाबत पूरी तरह सूं लापरवाह हां, असल म्हं आपां साचाणी अन्यायी लोग हां।"