اَيْنَ مَا تَكُوْنُوْا يُدْرِكْكُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِيْ بُرُوْجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَّقُوْلُوْا هٰذِهٖ مِنْ عِنْدِكَ ۗ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ فَمَالِ هٰٓؤُلَاۤءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ حَدِيْثًا
aina mā takūnū yudrikkumul-mautu wa lau kuntum fī burūjim musyayyadah(tin), wa in tuṣibhum ḥasanatuy yaqūlū hāżihī min ‘indillāh(i), wa in tuṣibhum sayyi'atuy yaqūlū hāżihī min ‘indik(a), qul kullum min ‘indillāh(i), famā lihā'ulā'il-qaumi lā yakādūna yafqahūna ḥadīṡā(n).
וואו אימער איר זאָלט זיין, וועט דער טויט אייך איבערנעמען, אפילו אויב איר זאָלט זיין אין פעסטונגען געבויט שטאַרק און הויך. אויב גוטס טרעפט זיי, זאָגן זיי, "דאָס איז פֿון אַלאַ," און אויב שלעכטס טרעפט זיי, זאָגן זיי, "דאָס איז פֿון דיר (מוחמד)." זאָג, "אַלץ (קומט) פֿון אַלאַ." אַלזאָ, פֿאַרוואָס פֿאַרשטייען די מענטשן (די צבועים) קוים (עפּעס)?
هُوَ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ طِيْنٍ ثُمَّ قَضٰٓى اَجَلًا ۗوَاَجَلٌ مُّسَمًّى عِنْدَهٗ ثُمَّ اَنْتُمْ تَمْتَرُوْنَ
huwal-lażī khalaqakum min ṭīnin ṡumma qaḍā ajalā(n), wa ajalum musamman ‘indahū ṡumma antum tamtarūn(a).
ער איז דער וואָס האָט דיך באַשאַפֿן פֿון שטויב, און דערנאָך האָט ער פֿאַר דיר באַשטימט אַ טערמין, און אַ טערמין וואָס נאָר אים איז באַקאַנט. אָבער דו צווייפֿלסט נאָך אַלץ.
قُلْ اِنَّ الْمَوْتَ الَّذِيْ تَفِرُّوْنَ مِنْهُ فَاِنَّهٗ مُلٰقِيْكُمْ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ ࣖ
qul innal-mautal-lażī tafirrūna minhu fa innahū mulāqīkum ṡumma turaddūna ilā ‘ālimil-gaibi wasy-syahādati fa yunabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
זאָג: "טאַקע, דער טויט פֿון וועלכן איר אַנטלויפֿט וועט זיכער אײַך באַגעגענען, און דערנאָך וועט איר צוריקגעקערט ווערן צו (אַללאַה), דעם וואָס ווייסט דאָס אומגעזעענע און דאָס זעבארע, און ער וועט אײַך זאָגן וואָס איר פלעגט טאָן."
وَلَنْ يُّؤَخِّرَ اللّٰهُ نَفْسًا اِذَا جَاۤءَ اَجَلُهَاۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌۢ بِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lay yu'akhkhirallāhu nafsan iżā jā'a ajaluhā, wallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).
און אַלאַה וועט נישט אָפּלייגן (טויט) אַ מענטש ווען די צייט פון טויט איז געקומען. און אַלאַה איז באַוואוסטזיניק וועגן וואָס איר טוט.