وَاِذَا سَاَلَكَ عِبَادِيْ عَنِّيْ فَاِنِّيْ قَرِيْبٌ ۗ اُجِيْبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ اِذَا دَعَانِۙ فَلْيَسْتَجِيْبُوْا لِيْ وَلْيُؤْمِنُوْا بِيْ لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُوْنَ
wa iżā sa'alaka ‘ibādī ‘annī fa innī qarīb(un), ujību da‘watad-dā‘i iżā da‘ān(i), falyastajībū lī walyu'minū bī la‘allahum yarsyudūn(a).
Нош куке Мынам ужась-тыршисьёсы тӥлесьтыд (Мухаммедлэсь) Мон сярысь юало, соку Мон зэмзэ но матын. Мон сётӥсько соослэн мылкыдзы, кин вӧсяське, куке соос Мыным вӧсясько. Мед быдэстозы Мынэсьтым (косонъёсме) но Мыным мед оскозы, зэмлыкез мед басьтозы шуыса.
اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ
ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).
Вӧсяське Инмаредлы лякыт сюлмын но небыт куараен. Зэмзэ но, Со уг яраты соосты, кинъёс лимитъёсты тӥяло.
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
Нош музъем вылэ изъян эн вае, со ӟеч кылдэм бере. Солы кышкаса но оскыса вӧсяське. Зэмзэ но, ӟеч лэсьтӥсьёслы Аллахлэн жалянэз туж матын.
وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُوْنِيْٓ اَسْتَجِبْ لَكُمْ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَسْتَكْبِرُوْنَ عَنْ عِبَادَتِيْ سَيَدْخُلُوْنَ جَهَنَّمَ دَاخِرِيْنَ ࣖ
wa qāla rabbukumud‘ūnī astajib lakum, innal-lażīna yastakbirūna ‘an ‘ibādatī sayadkhulūna jahannama dākhirīn(a).
Нош тӥляд Кузёды шуиз: «Монэ вӧсяське, Мон тыныд сое одно ик сёто. Зэмзэ но, соос, кинъёс вылтӥясько но Мыным йыбыртъяны пумит луо, адэ пырозы мӧзмыт состояниын».