وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
ئۆز ۋاقتىدا پەرۋەردىگارىڭ پەرىشتىلەرگە: «مەن يەر يۈزىگە بىر خەلىپە يارىتىمەن» دېدى. پەرىشتىلەر: «بىز ساڭا مەدھىيى ئېيتىپ، ئىسمىڭنى مۇقەددەس قىلىۋاتقان ۋاقىتتا، سەن ئۇ يەرگە بۇزغۇنچىلىق قىلىدىغان ۋە قان تۆكىدىغان بىر ئادەمنى قويامسەن؟» دېدى. ئۇ: «مەن ھەقىقەتەن سىلەر بىلمەيدىغان نەرسىلەرنى بىلىمەن» دېدى.
مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ
min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).
شۇڭا بىز ئىسرائىل ئەۋلادىغا مۇنداق دەپ ھۆكۈم قىلدۇق: كىمكى بىر ئادەمنى ئۆلتۈرگەن ياكى يەر يۈزىدە بۇزغۇنچىلىق قىلمىغان بىر ئادەمنى ئۆلتۈرسە، ئۇ پۈتۈن ئىنسانلارنى ئۆلتۈرگەندەك بولىدۇ. كىمكى بىر ئىنساننىڭ ھاياتىنى قۇتقۇزسا، ئۇ پۈتۈن ئىنسانلارنىڭ ھاياتىنى قۇتقۇزغاندەك بولىدۇ. ھەقىقەتەن پەيغەمبىرىمىز ئۇلارغا روشەن دەلىللەر بىلەن كەلدى. ئۇلاردىن كېيىن نۇرغۇنلىرى زېمىندا ھەددىدىن ئاشتى.
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
(مۇھەممەد ئەلەيھىسسالامغا) ئېيتىڭلاركى، «ئاللاھ سىلەرگە نېمىلەرنى ھارام قىلغانلىقىنى ئوقۇپ بېرەي. ئۇنىڭغا ھېچ نەرسىنى شېرىك كەلتۈرمەڭلار، ئاتا-ئاناڭلارغا ياخشىلىق قىلىڭلار، بالىلىرىڭلارنى نامراتلىق سەۋەبىدىن ئۆلتۈرمەڭلار. سىلەرگە ۋە ئۇلارغا بىز رىزق بېرىمىز. ئاشكارا ياكى يوشۇرۇن رەزىل ئىشلارغا يېقىنلاشماڭلار، ئاللاھ چەكلىگەن كىشىلەرنى ھەق سەۋەبتىن باشقا ئۆلتۈرمەڭلار. سىلەر چۈشىنىشىڭلار ئۈچۈن ئاللاھ سىلەرگە شۇنداق بۇيرۇيدۇ.
وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا
wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).
ئاللاھ (ئۆلتۈرۈشنى) ھارام قىلغان كىشىلەرنى، پەقەت ھەقلىق سەۋەبلەر تۈپەيلىدىنلا ئۆلتۈرمەڭلار. كىمكى ناھەق ئۆلتۈرۈلسە، بىز ئۇنىڭ ۋەسىيسىگە ھوقۇق بېرىمىز، ئەمما ئۇنىڭ ۋەسىيسى (ئۆلتۈرۈشتە چەكتىن ئېشىپ كەتمىسۇن)، شۈبھىسىزكى، ئۇ ياردەمگە ئېرىشكۈچىدۇر.
فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔
fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).
شۇنداق قىلىپ ئۇلار ئىككىسى ماڭدى. ئۇلار بىر يىگىت بىلەن ئۇچراشقاندا، ئۇ يىگىتنى ئۆلتۈرۈۋەتتى. مۇسا: «سىلەر نېمىشقا باشقا بىر ئادەمنى ئۆلتۈرگەنلىكى ئۈچۈن ئەمەس، بەلكى پاك بىر جاننى ئۆلتۈرىسىلەر؟ ھەقىقەتەن سىلەر ناھايىتى خاتا ئىش قىلدىڭلار» دېدى.