وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
Եվ (հիշիր), երբ քո Տերն ասաց հրեշտակներին. «Ես երկրի վրա խալիֆ կնշանակեմ»։ Նրանք ասացին. «Դու այնտեղ մեկին կդնես, ով կպոռնկություն անի և արյուն կթափի, մինչդեռ մենք գովաբանում ենք քեզ և սրբացնում քո անունը»։ Նա ասաց. «Ճշմարիտ, ես գիտեմ այն, ինչ դու չգիտես»։
مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ
min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).
Հետևաբար, Մենք Իսրայելի որդիների համար հրաման տվեցինք, որ ով մարդ է սպանում՝ ոչ թե որպես մեկ ուրիշի սպանության կամ երկրում անօրինություն տարածելու վրեժ, այնպես է, կարծես նա սպանել է ամբողջ մարդկությանը։ Ով մարդու կյանք է փրկում, այնպես է, կարծես նա փրկել է ամբողջ մարդկության կյանքը։ Իսկապես, Մեր առաքյալը նրանց մոտ եկավ հստակ ապացույցներով։ Սակայն նրանցից շատերը դրանից հետո խախտեցին իրենց օրենքները երկրում։
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
Ասա (Մուհամմադ). «Եկեք, թույլ տվեք ինձ կարդալ այն, ինչ Աստված արգելել է ձեզ։ Մի՛ կապեք Նրա հետ որևէ բան, բարիք արեք ձեր ծնողներին, մի՛ սպանեք ձեր երեխաներին, որովհետև նրանք աղքատ են։ Մենք ենք, որ սնունդ ենք տալիս ձեզ և նրանց։ Մի՛ մոտեցեք նողկալի գործերին, լինեն դրանք տեսանելի թե թաքնված, մի՛ սպանեք մարդկանց, որոնց Ալլահը արգելել է, բացառությամբ արդարացի պատճառների։ Այսպես է Նա հրամայում ձեզ, որպեսզի դուք հասկանաք»։
وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ وَمَنْ قُتِلَ مَظْلُوْمًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهٖ سُلْطٰنًا فَلَا يُسْرِفْ فِّى الْقَتْلِۗ اِنَّهٗ كَانَ مَنْصُوْرًا
wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), wa man qutila maẓlūman faqad ja‘alnā liwaliyyihī sulṭānan falā yusrif fil-qatl(i), innahū kāna manṣūrā(n).
Եվ մի՛ սպանեք նրանց, ում Ալլահն արգելել է (սպանել), բացառությամբ հիմնավոր պատճառի: Եվ ով անարդարացիորեն սպանվի, մենք նրա խնամակալին իշխանություն ենք տվել, բայց թող նրա խնամակալը չանցնի սպանության սահմանը: Իրոք, նա է, ով օգնություն է ստանում:
فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔
fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).
Այսպես նրանք երկուսն էլ քայլեցին, մինչև որ հանդիպեցին մի երիտասարդի, որին Մովսեսը սպանեց։ Նա (Մովսեսը) ասաց. «Ինչո՞ւ ես սպանում մաքուր հոգու, ոչ թե նրա համար, որ նա մեկ ուրիշին է սպանել։ Իսկապես, դու շատ վատ բան ես արել»։