فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ
fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).
An ye faamuyali di Suleman ma (sariya min ka ɲi ka tɛmɛ o kan); An ye hakilitigiya ni lɔnniya di u kelen kelen bɛɛ ma, ka kuluw ni kɔnɔw mara, o bɛɛ bonyara ni Dawuda ye. Ani, anw lo b’o kɛ.
۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ
wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).
Tiɲɛ na, an ye nilifɛn dɔ di Dawuda ma ka bɔ an fɛ. (An ko): "E kuluw ni kɔnɔw! Aw ye yɛlɛma siɲɛ caman ni Dawuda ye," an ye nɛgɛ nɔgɔya a ye;
اِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهٗ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِشْرَاقِۙ
innā sakhkharnal-jibāla ma‘ahū yusabbiḥna bil-‘asyiyyi wal-isyrāq(i).
Tiɲɛ na, anw le be kuluw majigi walisa ka bonya la a kan (Dawud) wulafɛ ni sɔgɔma;
وَالطَّيْرَمَحْشُوْرَةً ۗ كُلٌّ لَّهٗٓ اَوَّابٌ
waṭ-ṭaira maḥsyūrah(tan), kullul lahū awwāb(un).
ani (An fana ye) kɔnɔw mara ɲɔgɔn kan. O kelen kelen bɛɛ tun be mɛnni kɛ (Ala) fɛ kosɔbɛ.