وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ وَاَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ حَيْثُ اَخْرَجُوْكُمْ وَالْفِتْنَةُ اَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقٰتِلُوْهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتّٰى يُقٰتِلُوْكُمْ فِيْهِۚ فَاِنْ قٰتَلُوْكُمْ فَاقْتُلُوْهُمْۗ كَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْكٰفِرِيْنَ
waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum wa akhrijūhum min ḥaiṡu akhrajūkum wal-fitnatu asyaddu minal-qatl(i), wa lā tuqātilūhum ‘indal-masjidil-ḥarāmi ḥattā yuqātilūkum fīh(i), fa'in qātalūkum faqtulūhum, każālika jazā'ul-kāfirīn(a).
Æмæ сæ кæм ссарат, уым сæ амарут, æмæ уæ кæцæй ратардтой, уырдыгæй сæ фæтарут. Æмæ æгад кæнын лæгмарæй æгъатырдæр у. Æмæ семæ Сыгъдæг Мæзджыты ма хæц, кæд демæ уым нæ хæцой, уæд. Кæд демæ хæцой, уæд семæ хæц. Ахæм хæрзиуæг у æнæуырнджытæн.
وَاتَّقُوْا فِتْنَةً لَّا تُصِيْبَنَّ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْكُمْ خَاۤصَّةً ۚوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
wattaqū fitnatal lā tuṣībannal-lażīna ẓalamū minkum khāṣṣah(tan), wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).
Æмæ уæхи хъахъхъæнут, æрмæст уе ‘хсæн æнæраст адæмыл цы хъизæмар нæ æрцæуы, уымæй. Зон, æмæ Аллах у тынг карз æфхæрд.
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّقُوْلُ ائْذَنْ لِّيْ وَلَا تَفْتِنِّيْۗ اَلَا فِى الْفِتْنَةِ سَقَطُوْاۗ وَاِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيْطَةٌ ۢ بِالْكٰفِرِيْنَ
wa minhum may yaqūlu'żal lī wa lā taftinnī, alā fil-fitnati saqaṭū, wa inna jahannama lamuḥīṭatum bil-kāfirīn(a).
Æмæ се хсæн уыдис чидæр, кæцы загъта: «Бар мын ратт (хæстмæ ма цæуынæн) æмæ мæ (Мæхæмæты) æфхæрдмæ ма бауадз». Зон, кæй бахаудысты æфхæрдмæ. Æмæ æцæгæйдæр, Зындонмæ хауынц, æнæууæнк чи у, уыдон.
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّقُوْلُ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ فَاِذَآ اُوْذِيَ فِى اللّٰهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللّٰهِ ۗوَلَىِٕنْ جَاۤءَ نَصْرٌ مِّنْ رَّبِّكَ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّا كُنَّا مَعَكُمْۗ اَوَلَيْسَ اللّٰهُ بِاَعْلَمَ بِمَا فِيْ صُدُوْرِ الْعٰلَمِيْنَ
wa minan-nāsi may yaqūlu āmannā billāhi fa'iżā ūżiya fillāhi ja‘ala fitnatan-nāsi ka‘ażābillāh(i), wa la'in jā'a naṣrum mir rabbika layaqūlunna innā kunnā ma‘akum, awa laisallāhu bi'a‘lama bimā fī ṣudūril-‘ālamīn(a).
Æмæ адæймæгты æхсæн ис ахæмтæ, кæцытæ дзурынц: «Мах æууæндæм Аллахыл», фæлæ йæ куы фæхъыг кæна (уымæн æмæ æууæнды) Аллахыл, уæд адæймаджы фæлварæнтæ нымайы Аллахы хъизæмарыл. Æмæ дæ Хицауæй æххуыс куы æрцæуа, уæд æнæмæнг зæгъдзысты: «Мах демæ стæм». Аллах хуыздæр нæ зоны, адæймæгты риуы цы ис, уый?
رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَاۚ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-lażīna kafarū wagfir lanā rabbanā, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).
О нæ Хицау, ма нæ скæн (нысан) æнæуырнæг адæмæн. Æмæ нын ныххатыр кæн, нæ Хицау. Ӕцӕгдӕр, Ды дӕ Иууыл Тыхджын, Иууыл Зондджын».