زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوٰتِ مِنَ النِّسَاۤءِ وَالْبَنِيْنَ وَالْقَنَاطِيْرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْاَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ۗ ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۗوَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الْمَاٰبِ
zuyyina lin-nāsi ḥubbusy-syahawāti minan-nisā'i wal-banīna wal-qanāṭīril-muqanṭarati minaż-żahabi wal-fiḍḍati wal-khailil-musawwamati wal-an‘āmi wal-ḥarṡ(i), żālika matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wallāhu ‘indahū ḥusnul-ma'āb(i).
விரும்பப்படும் பொருட்களின் மீதான அன்பு மனிதர்களின் கண்களுக்கு அழகாகத் தோன்றுகிறது: பெண்கள், குழந்தைகள், குவிந்து கிடக்கும் தங்கம் மற்றும் வெள்ளி, சிறந்த குதிரைகள், கால்நடைகள் மற்றும் பயிரிடப்பட்ட வயல்கள். இவையே பூவுலக வாழ்வின் இன்பங்கள்; மேலும், திரும்புவதற்கு அல்லாஹ்விடமே மிகச் சிறந்த இடம்.
اِعْلَمُوْٓا اَنَّمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ وَّزِيْنَةٌ وَّتَفَاخُرٌۢ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِۗ كَمَثَلِ غَيْثٍ اَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهٗ ثُمَّ يَهِيْجُ فَتَرٰىهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُوْنُ حُطَامًاۗ وَفِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيْدٌۙ وَّمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٌ ۗوَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُوْرِ
i‘lamū annamal-ḥayātud-dun-yā la‘ibuw wa lahwuw wa zīnatuw wa tafākhurum bainakum wa takāṡurun fil-amwāli wal-aulād(i), kamaṡali gaiṡin a‘jabal-kuffāra nabātuhū ṡumma yahīju fatarāhu muṣfarran ṡumma yakūnu ḥuṭāmā(n), wa fil-ākhirati ‘ażābun syadīd(un), wa magfiratum minallāhi wa riḍwān(un), wa mal-ḥayātud-dun-yā illā matā‘ul-gurūr(i).
அறிந்து கொள்ளுங்கள், இவ்வுலக வாழ்வு என்பது விளையாட்டும் கேளிக்கையும், உங்களுக்குள் ஏற்படும் அலங்காரமும் தற்பெருமையும், செல்வத்திலும் பிள்ளைகளிலும் உள்ள போட்டியுமே ஆகும்; அது, உழவர்களுக்கு இன்பம் தரும் மழையைப் போன்றது, பின்னர் அது வற்றி, மஞ்சள் நிறமாக மாறுவதை நீங்கள் காண்பீர்கள், பிறகு அது குப்பையாகிவிடும். மறுமையில் கடுமையான தண்டனையும், அல்லாஹ்விடமிருந்து மன்னிப்பும், அவனது திருப்தியும் உண்டு. இவ்வுலக வாழ்வு என்பது ஏமாற்றும் இன்பத்தைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை.
وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍۙ
wailul likulli humazatil-lumazah(tin).
சபிப்பவர்கள் மற்றும் பழிப்பவர்கள் அனைவருக்கும் ஐயோ!
ۨالَّذِيْ جَمَعَ مَالًا وَّعَدَّدَهٗۙ
allażī jama‘a mālaw wa ‘addadah(ū).
செல்வத்தைச் சேகரித்து அதைக் கணக்கிடுபவன்,
يَحْسَبُ اَنَّ مَالَهٗٓ اَخْلَدَهٗۚ
yaḥsabu anna mālahū akhladah(ū).
அவன் (மனிதன்) தனது செல்வம் தன்னைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் என்று நினைக்கிறான்.