وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌۚ وَعَلَى الْاَعْرَافِ رِجَالٌ يَّعْرِفُوْنَ كُلًّا ۢ بِسِيْمٰىهُمْۚ وَنَادَوْا اَصْحٰبَ الْجَنَّةِ اَنْ سَلٰمٌ عَلَيْكُمْۗ لَمْ يَدْخُلُوْهَا وَهُمْ يَطْمَعُوْنَ
wa bainahumā ḥijāb(un), wa ‘alal-a‘rāfi rijāluy ya‘rifūna kullam bisīmāhum, wa nādau aṣḥābal-jannati an salāmun ‘alaikum, lam yadkhulūhā wa hum yaṭma‘ūn(a).
ते उन्हां दे विच (जन्नत ते नरक दे निवासी) इक पर्दा है, ते अ'रफ (सब तों उच्ची जगह) ते इक दूजे नूं पछाणन वाले लोक हन, हर इक अपने-अपने निशान नाल। जन्नत दे निवासियें गी पुकारनगे, "तुंदे उप्पर शांति होऐ।" अजे तक ओह अंदर नहीं आए, पर ओह (प्रवेश करन लई) उत्सुक हन।
۞ وَاِذَا صُرِفَتْ اَبْصَارُهُمْ تِلْقَاۤءَ اَصْحٰبِ النَّارِۙ قَالُوْا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa iżā ṣurifat abṣāruhum tilqā'a aṣḥābin-nāri qālū rabbanā lā taj‘alnā ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
ते जदुं उंदी नजर नरक दे निवासियें आस् ते ह़ोई जाग, तां ओह़ ग् लाङन, "साढ़े रब, असेंगी उनें गलत करने आलें च नेई पाओ।"
وَاِذْ اَخَذَ رَبُّكَ مِنْۢ بَنِيْٓ اٰدَمَ مِنْ ظُهُوْرِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَاَشْهَدَهُمْ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْۚ اَلَسْتُ بِرَبِّكُمْۗ قَالُوْا بَلٰىۛ شَهِدْنَا ۛاَنْ تَقُوْلُوْا يَوْمَ الْقِيٰمَةِ اِنَّا كُنَّا عَنْ هٰذَا غٰفِلِيْنَۙ
wa iż akhaża rabbuka mim banī ādama min ẓuhūrihim żurriyyatahum wa asyhadahum ‘alā anfusihim, alastu birabbikum, qālū balā - syahidnā - an taqūlū yaumal-qiyāmati innā kunnā ‘an hāżā gāfilīn(a).
ते (याद रखो) जदों तुहाडे रब ने आदम दी वंशज नू गर्भाशय ग्रीवा (रीढ़ दी हड्डी) तों बाहर कढेया ते अल्लाह ने उन्हां दी आत्माएं दे खिलाफ गवाही दित्ती (कहदे होए) "क्या मैं तुहाडा रब नहीं हां?" उने जवाब दित्ता, "हां (तुस साढ़े प्रभु ओ), अस गवाही दिंदे आं।" (असीं ऐसा कित्ता) तां जे कयामत दे दिन तुस नेई आखगे, "सचमुच, उस वेले अस इस गल् ला उप् पर लापरवाह हे।"
اَوْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اَشْرَكَ اٰبَاۤؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِّنْۢ بَعْدِهِمْۚ اَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُوْنَ
au taqūlū innamā asyraka ābā'unā min qablu wa kunnā żurriyyatam mim ba‘dihim, afatuhlikunā bimā fa‘alal-mubṭilūn(a).
या तुस नेई ग् लाओ के "सच् च च साढ़े बल्बें बड़ी पैह़लैं गै दुऐं गी परमेसरे कन् ने जोड़े दा हा, ते अस उंदे पिच्छे आए दे वंशज आं। केह़ तुस भ़टकने आलें दे कम् में आस् ते असेंगी नाश करी ओड़गे?"
وَلَوْ شِئْنَا لَاٰتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدٰىهَا وَلٰكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّيْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ اَجْمَعِيْنَ
wa lau syi'nā la'ātainā kulla nafsin hudāhā wa lākin ḥaqqal-qaulu minnī la'amla'anna jahannama minal-jinnati wan-nāsi ajma‘īn(a).
ते जेकर अस चांदे तां अस हर इक आत्मा गी इसदे लेई मार्गदर्शन देई दिंदे, पर मेरे कोला इक शब्द (फरमान) फरमान होई गेदा ऐ, "मैं ज़रूर नरक गी जिन्न ते इंसानें कन्ने इक साथ भरना ऐ।"