زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
Дөнья тормышы имансызлар күзенә матур итеп күрсәтелә, ә алар мөэминнәрне хурлыйлар. Хәтта тәкъва кешеләр Кыямәт көнендә алардан өстенрәк булсалар да. Аллаһ теләгән бәндәләренә хисапсыз ризык бирә.
قُلِ اللّٰهُمَّ مٰلِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِى الْمُلْكَ مَنْ تَشَاۤءُ وَتَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشَاۤءُۖ وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاۤءُ وَتُذِلُّ مَنْ تَشَاۤءُ ۗ بِيَدِكَ الْخَيْرُ ۗ اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
qulillāhumma mālikal-mulki tu'til-mulka man tasyā'u wa tanzi‘ul-mulka mim man tasyā'(u), wa tu‘izzu man tasyā'u wa tużillu man tasyā'(u), biyadikal-khair(u), innaka ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Әйт (Мөхәммәд пәйгамбәр): "Ий, көч иясе булган Раббым, син теләгән кешегә көч бирәсең һәм теләгән кешеңнән көчне аласың. Теләгән кешеңне бөеклисең һәм теләгән кешеңне хур итәсең. Барча яхшылык синең кулыңда. Әлбәттә, Син һәрнәрсәгә кодрәтлесең."
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ اَنْ يُّهْلِكَ الْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۗوَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), qul famay yamliku minallāhi syai'an in arāda ay yuhlikal-masīḥabna maryama wa ummahū wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, yakhluqu mā yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Әлбәттә, "Аллаһ Мәрьям улы Мәсих", - диючеләр кәфер булдылар. (Мөхәммәд пәйгамбәр әйт: "Әгәр Аллаһ Мәрьям улы Мәсихне, аның анасын һәм җирдәге барлык кешеләрне һәлак итәргә теләсә, кем аның ихтыярын туктата алыр?" Күкләрнең, җирнең һәм алар арасындагы һәрнәрсәнең патшалыгы Аллаһныкы. Ул теләгән нәрсәсен булдыра. Аллаһ һәрнәрсәгә кадир.
وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Әгәр Аллаһ сиңа бер бәла-каза бирсә, аны Аллаһтан башка беркем дә бетерә алмый, әгәр Ул сиңа яхшылык бирсә, Аның һәрнәрсәгә көче җитә.
فَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ اَنْ يَّهْدِيَهٗ يَشْرَحْ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِۚ وَمَنْ يُّرِدْ اَنْ يُّضِلَّهٗ يَجْعَلْ صَدْرَهٗ ضَيِّقًا حَرَجًا كَاَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِى السَّمَاۤءِۗ كَذٰلِكَ يَجْعَلُ اللّٰهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ
fa may yuridillāhu ay yahdiyahū yasyraḥ ṣadrahū lil-islām(i), wa may yurid ay yuḍillahū yaj‘al ṣadrahū ḍayyiqan ḥarajan ka'annamā yaṣṣa‘‘adu fis-samā'(i), każālika yaj‘alullāhur-rijsa ‘alal-lażīna lā yu'minūn(a).
Аллаһ теләгән кешене туры юлга күндерер, ул кешенең күкрәген Исламга ачар. Ә кемне адаштырырга теләсә, аның күкрәген тар һәм тар итәр, гүя ул күккә менеп барган кебек. Аллаһ ышанмаган кешеләргә шулай җәза бирә.
وَلَوْلَآ اِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاۤءَ اللّٰهُ ۙ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللّٰهِ ۚاِنْ تَرَنِ اَنَا۠ اَقَلَّ مِنْكَ مَالًا وَّوَلَدًاۚ
wa lau lā iż dakhalta jannataka qulta mā syā'allāh(u), lā quwwata illā billāh(i), in tarani ana aqalla minka mālaw wa waladā(n).
Ни өчен бакчаңа кергәндә "Мәсья Аллаһ, лә көчәтә иллә билләһ" (Чыннан да, Аллаһның теләге белән, боларның барысы да чынга ашты), Аллаһ ярдәме белән генә көч юк, хәтта минем байлыгым һәм балаларым синекеннән азрак дип уйласаң да, димисең?
اِنَّمَآ اَمْرُهٗٓ اِذَآ اَرَادَ شَيْـًٔاۖ اَنْ يَّقُوْلَ لَهٗ كُنْ فَيَكُوْنُ
innamā amruhū iżā arāda syai'an ay yaqūla lahū kun fa yakūn(u).
Әлбәттә, Ул берәр нәрсәне теләгәндә, ул нәрсәгә фәкать "Бул!" – дип әйтер, ул нәрсә булачак.
لِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗيَهَبُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ اِنَاثًا وَّيَهَبُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ الذُّكُوْرَ ۙ
lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), yakhluqu mā yasyā'(u), yahabu limay yasyā'u ināṡaw wa yahabu limay yasyā'uż-żukūr(a).
Күкләр һәм күкләрнең патшалыгы Аллаһ кулындадыр, теләгән нәрсәсен халык кылыр, теләгән бәндәсенә кыз балалар һәм теләгән бәндәсенә ир балалар бирер,
اَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَانًا وَّاِنَاثًا ۚوَيَجْعَلُ مَنْ يَّشَاۤءُ عَقِيْمًا ۗاِنَّهٗ عَلِيْمٌ قَدِيْرٌ
au yuzawwijuhum żukrānaw wa ināṡā(n), wa yaj‘alu may yasyā'u ‘aqīmā(n), innahū ‘alīmun qadīr(un).
яки теләгән бәндәсенә ир-ат һәм хатын-кыз балалары бирер, теләгән бәндәсен бала тапмый торган итәр. Ул һәрнәрсәне белүче һәм кадир.
سَيَقُوْلُ لَكَ الْمُخَلَّفُوْنَ مِنَ الْاَعْرَابِ شَغَلَتْنَآ اَمْوَالُنَا وَاَهْلُوْنَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا ۚيَقُوْلُوْنَ بِاَلْسِنَتِهِمْ مَّا لَيْسَ فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ لَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ بِكُمْ ضَرًّا اَوْ اَرَادَ بِكُمْ نَفْعًا ۗبَلْ كَانَ اللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
sayaqūlu lakal-mukhallafūna minal-a‘rābi syagalatnā amwālunā wa ahlūnā fastagfir lanā, yaqūlūna bi'alsinatihim mā laisa fī qulūbihim, qul famay yamliku lakum minallāhi syai'an in arāda bikum ḍarran au arāda bikum naf‘ā(n), bal kānallāhu bimā ta‘malūna khabīrā(n).
Хөдәйбиягә кермәгән бәдәвиләр сезгә әйтерләр: "Без мал-мөлкәтебез һәм гаиләбез белән мәшгуль идек, шуңа күрә безнең өчен гафу сорагыз", - дип. Алар күңелләрендә булмаганны авызлары белән әйтәләр. Әйт: "Әгәр Аллаһ сезгә бәла-каза яки файда теләсә, Аның ихтыярын кем тыя ала? Әлбәттә, Аллаһ сезнең нәрсә эшләгәнегезне белә".
وَمَا يَذْكُرُوْنَ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗهُوَ اَهْلُ التَّقْوٰى وَاَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ࣖ
wa mā yażkurūna illā ay yasyā'allāh(u), huwa ahlut-taqwā wa ahlul-magfirah(ti).
Алар аннан (Коръәннән) өйрәнмәсләр, әгәр Аллаһ теләсә. Ул – Аллаһтан куркырга лаеклы һәм гафу итәргә хаклы булган Аллаһ.