مَنْ كَانَ عَدُوًّا لِّلّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَرُسُلِهٖ وَجِبْرِيْلَ وَمِيْكٰىلَ فَاِنَّ اللّٰهَ عَدُوٌّ لِّلْكٰفِرِيْنَ
man kāna ‘aduwwal lillāhi wa malā'ikatihī wa rusulihī wa jibrīla wa mīkāla fa innallāha ‘aduwwul lil-kāfirīn(a).
जे कियो अल्लाह, हुनकर स्वर्गदूत, हुनकर दूत, जिब्राईल आ माइकल के दुश्मन अछि, तखन सचमुच अल्लाह काफिर के दुश्मन अछि।
اٰمَنَ الرَّسُوْلُ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِ مِنْ رَّبِّهٖ وَالْمُؤْمِنُوْنَۗ كُلٌّ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖۗ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْ رُّسُلِهٖ ۗ وَقَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
Āmanar-rasūlu bimā unzila ilaihi mir rabbihī wal-mu'minūn(a), kullun āmana billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulih(ī), lā nufarriqu baina aḥadim mir rusulih(ī), wa qālū sami‘nā wa aṭa‘nā, gufrānaka rabbanā wa ilaikal-maṣīr(u).
रसूलुल्लाह (मुहम्मद) अपन रब सँ जे हुनका (कुरान) पर उतारल गेल छल ताहि पर विश्वास करैत छलाह, आ विश्वास करय बला लोकनि सेहो। सब अल्लाह, हुनकर स्वर्गदूत, हुनकर किताब आ हुनकर दूत पर विश्वास करैत छथि | (ओ सभ कहलनि) "हम सभ हुनकर कोनो दूत मे कोनो भेद नहि करैत छी |" आ ओ सभ कहलक, "हम सभ सुनलहुँ आ मानलहुँ। हे हमर प्रभु हमरा सभ केँ क्षमा करू, आ अहाँ लग (हमर सभक) वापसी अछि।"
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).
हे विश्वास करनिहार! अल्लाह आरू हुनकऽ रसूलुल्लाह (मुहम्मद) आरू हुनकऽ रसूलुल्लाह प॑ उतारलऽ गेलऽ किताब (अल-कुरान) प॑ विश्वास जारी रखै के साथ-साथ वू किताबऽ प॑ भी जे पहलें उतारलऽ गेलऽ छेलै । जे कियो अल्लाह, हुनकर स्वर्गदूत, हुनकर किताब, हुनकर दूत आ अंतिम दिन के काफिर करैत अछि, तखन सचमुच, ओ व्यक्ति बहुत दूर भटक गेल अछि।