۞ وَاعْبُدُوا اللّٰهَ وَلَا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّبِذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبٰى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنْۢبِ وَابْنِ السَّبِيْلِۙ وَمَا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ مُخْتَالًا فَخُوْرًاۙ
wa‘budullāha wa lā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānaw wa biżil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wal-jāri żil-qurbā wal-jāril-junubi waṣ-ṣāḥibi bil-jambi wabnis-sabīl(i), wa mā malakat aimānukum, innallāha lā yuḥibbu man kāna mukhtālan fakhūrā(n).
Аллаха пуҫҫапӑр, Унпа нимӗн те ан ҫыхӑнтарӑр. Атте-аннене, ҫывӑх тӑвансене, тӑлӑхсене, чухӑнсене, ҫывӑхри тата инҫетри кӳршӗсене, ӗҫтешсене, Ибн Сабила тата хӑвӑрӑн кирек мӗнле тарҫӑсене те ырӑ пулӑр. Чӑнах та, Аллах мӑнкӑмӑллӑ та хӑйсемпе хӑйсем мӑнаҫланакан ҫынсене юратмасть,
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
Калӑр (Мухаммед): «Эпӗ сана Турӑ мӗн чарнине вуласа парам-ха, Унпа нимӗн те ан ҫыхӑнтар, аҫу-аннӳпе ырӑ пул, хӑвӑн ачусене чухӑн тесе ан вӗлер, эпир сана та, вӗсене те апат-ҫимӗҫпе тивӗҫтеретпӗр, курӑнакан е пытанса тӑракан ирсӗр ӗҫсем патне ан ҫывхар, Аллах чарнӑ ҫынсене ан вӗлер, мӗншӗн тесен вӑл эсӗ тӗрӗс ӑнланма хушнӑ.
وَلَا تَقْرَبُوْا مَالَ الْيَتِيْمِ اِلَّا بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ حَتّٰى يَبْلُغَ اَشُدَّهٗ ۚوَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِۚ لَا نُكَلِّفُ نَفْسًا اِلَّا وُسْعَهَاۚ وَاِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُوْا وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۚ وَبِعَهْدِ اللّٰهِ اَوْفُوْاۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَۙ
wa lā taqrabū mālal-yatīmi illā bil-latī hiya aḥsanu ḥattā yabluga asyuddah(ū), wa auful-kaila wal-mīzāna bil-qisṭ(i), lā nukallifu nafsan illā wus‘ahā, wa iżā qultum fa‘dilū wa lau kāna żā qurbā, wa bi‘ahdillāhi aufū, żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tażakkarūn(a).
Тата тӑлӑх пурлӑх патне ан ҫывхарӑр, усӑллӑрах майпа кӑна, вӑл ҫитӗнсе ҫитиччен (ҫулне) ҫитиччен. Виҫесемпе виҫесене те лайӑхлатӑр. Эпир ҫынна унӑн пултарулӑхне кура йывӑрлатмастпӑр. Калаҫнӑ чухне тӳрӗ кӑмӑлпа калаҫӑр, вӑл (хӑвӑн) тӑван пулсан та, Аллах сӑмахне пурнӑҫла. Ҫапла асра тытма хушать Вӑл сире».
وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).
Чӑнах та, ку Манӑн тӳрӗ ҫул. Унтан кайӑр! Унӑн ҫулӗ ҫинчен сире сапаласа яракан (ытти) ҫулсемпе ан кайӑр. Ҫапла вара Вӑл сире турра ӗненме хушнӑ.
وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوْتَۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ هَدَى اللّٰهُ وَمِنْهُمْ مَّنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلٰلَةُ ۗ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ
wa laqad ba‘aṡnā fī kulli ummatir rasūlan ani‘budullāha wajtanibuṭ-ṭāgūt(a), fa minhum man hadallāhu wa minhum man ḥaqqat ‘alaihiḍ-ḍalālah(tu), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
Чӑнах та, Эпир кашни халӑх патне элчӗ ятӑмӑр (чӗнме), «Аллаха пуҫҫапӑр, Турра хурлассинчен пӑрӑнӑр», унтан вӗсен хушшинче Аллах ертсе пынисем пур, йӑнӑшра юлнисем те пур. Ҫавӑнпа та ҫӗр ҫинче ҫӳресе курӑр, мӗнле вӗҫленнине йышӑнманнисем (апостолсем).
لَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُوْمًا مَّخْذُوْلًا ࣖ
lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa taq‘uda mażmūmam makhżūlā(n).
Аллахсӑр пуҫне урӑх турӑсем ан тӑвӑр, унсӑрӑн эсир намӑс куратӑр, мӑшкӑл курӑр
۞ وَقَضٰى رَبُّكَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسٰنًاۗ اِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ اَحَدُهُمَآ اَوْ كِلٰهُمَا فَلَا تَقُلْ لَّهُمَآ اُفٍّ وَّلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَّهُمَا قَوْلًا كَرِيْمًا
wa qaḍā rabbuka allā ta‘budū illā iyyāhu wa bil-wālidaini iḥsānā(n), immā yabluganna ‘indakal-kibara aḥaduhumā au kilāhumā falā taqul lahumā uffiw wa lā tanhar humā wa qul lahumā qaulan karīmā(n).
Сирӗн Туррӑр вара сире Хӑйсӗр пуҫне урӑххине ан пуҫҫапӑр, аҫу-аннӗре ырӑ тӑвӑр тесе хушнӑ. Енчен те вӗсенчен пӗри е иккӗшӗ те сирӗн пӑхӑрта ватлӑха ҫитсен, иккӗшне те нихӑҫан та «ах» сӑмах ан калӑр тата иккӗшне те ан кӑшкӑрӑр, иккӗшне те ырӑ сӑмах калӑр.
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
Иккӗшӗ умӗнче те питӗ юратса йӑвашланса: «Эй, Ҫӳлхуҫам! Иккӗшӗ те мана пӗчӗк чухне вӗрентнӗ пек юрат».
ذٰلِكَ مِمَّآ اَوْحٰٓى اِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِۗ وَلَا تَجْعَلْ مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَ فَتُلْقٰى فِيْ جَهَنَّمَ مَلُوْمًا مَّدْحُوْرًا
Żālika mimmā auḥā ilaika rabbuka minal-ḥikmah(ti), wa lā taj‘al ma‘allāhi ilāhan ākhara fa tulqā fī jahannama malūmam madḥūrā(n).
Ку вӑл — Турӑ сире (Эй, Мухаммед) уҫса панӑ ӑслӑлӑхӑн пӗр пайӗ. Аллахсӑр пуҫне урӑх турӑсем ан лартӑр, унсӑрӑн эсир вут-ҫулӑм ӑшне ан пӑрахӑр, намӑс курӑр та (Аллах ырӑлӑхӗнчен) сирӗлӗҫ.
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُوْنِ
wa mā khalaqtul-jinna wal-insa illā liya‘budūn(i).
Эпӗ джинсемпе ҫынсене мар, вӗсем Мана пуҫҫапччӑр тесе пултарнӑ.