وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰى وَاسْتَكْبَرَۖ وَكَانَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li ādama fasajadū illā iblīs(a), abā wastakbara wa kāna minal-kāfirīn(a).
Ишәгәалашәыршәа, амаалықьцәа Адам шәихырхәа! Ус анакәха, Шьаҳан ида ихырхәеит. Уи мап ацәикуеит, иҽхәоит, азхамҵаҩцәа ргәыԥ даҵанакуеит.
وَلَقَدْ خَلَقْنٰكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنٰكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ لَمْ يَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَ
wa laqad khalaqnākum ṡumma ṣawwarnākum ṡumma qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), lam yakum minas-sājidīn(a).
Ҳара шәара шәаҳшеит, нас шәцәеижьқәа ҟаҳҵеит, нас амаалықьцәа Адам шәихырхәа ҳәа раҳҳәеит, урҭгьы Аҩсҭаа ида ихырхәеит. Уи (Иблис) ихырхәо дреиуам.
اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ اَبٰىٓ اَنْ يَّكُوْنَ مَعَ السّٰجِدِيْنَ
illā iblīs(a), abā ay yakūna ma‘as-sājidīn(a).
Аҩсҭаа ида. Уи ихырхәоз амаалықьцәа дрылахәхарц иҭахымызт.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ قَالَ ءَاَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِيْنًاۚ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), qāla a'asjudu liman khalaqta ṭīnā(n).
Ишәхашәмыршҭын, амаалықьцәа зегьы Адам шәихырхәа ҳәа анраҳаҳәа, урҭгьы рхырхәеит, Аҩсҭаа ида. Уи (Иблис) иҳәеит: «Сара анышәаԥшь ала иушаз ауаҩы сихырхәар акәу?»
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَۗ كَانَ مِنَ الْجِنِّ فَفَسَقَ عَنْ اَمْرِ رَبِّهٖۗ اَفَتَتَّخِذُوْنَهٗ وَذُرِّيَّتَهٗٓ اَوْلِيَاۤءَ مِنْ دُوْنِيْ وَهُمْ لَكُمْ عَدُوٌّۗ بِئْسَ لِلظّٰلِمِيْنَ بَدَلًا
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīs(a), kāna minal-jinni fa fasaqa ‘an amri rabbih(ī), afa tattakhiżūnahū wa żurriyyatahū auliyā'a min dūnī wa hum lakum ‘aduww(un), bi'sa liẓ-ẓālimīna badalā(n).
Ишәгәалашәыршәа, амаалықьцәа Адам шәихырхәа! Ус анакәха, Шьаҳан ида ихырхәеит. Уи аџьынқәа дырхыԥхьаӡалоуп, убри аҟнытә инцәа идҵа дацәхьаҵуеит. Сара сакәымкәа, иаргьы ихылҵшьҭрақәагьы шәаӷацәа шракәугьы, ԥызацәас иҟашәҵар шәара ишәзынаалома? Уи даара ицәгьоуп (аҩсҭаа) ацәгьаҟаҵаҩ ицынхәрас (Аллаҳ) иаҳасабала.
وَاِذْ قُلْنَا لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اسْجُدُوْا لِاٰدَمَ فَسَجَدُوْٓا اِلَّآ اِبْلِيْسَ اَبٰى ۗ
wa iż qulnā lil-malā'ikatisjudū li'ādama fa sajadū illā iblīsa abā.
Ишәгәалашәыршәа, амаалықьцәа Адам шәихырхәа! Убасҟан, Аҩсҭаа ида ихырхәеит; мап икит.
وَيَوْمَ يُنَادِيْهِمْ فَيَقُوْلُ اَيْنَ شُرَكَاۤءِيَ الَّذِيْنَ كُنْتُمْ تَزْعُمُوْنَ
wa yauma yunādīhim fayaqūlu aina syurakā'iyal-lażīna kuntum taz‘umūn(a).
Ишәгәалашәыршәа, Аллаҳ урҭ данрыԥхьо аҽны: «Иабаҟоу шәара шәгәы иаанагоз сҩызцәа?»