قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ
qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வின் பொக்கிஷங்கள் என்னிடம் உள்ளன என்றோ, மறைவானவற்றை நான் அறிவேன் என்றோ, நான் ஒரு வானவர் என்றோ நான் உங்களுக்குக் கூறவில்லை. எனக்கு அருளப்பட்டதை மட்டுமே நான் பின்பற்றுகிறேன்." கூறுவீராக: "பார்வையற்றோரும் பார்வையுள்ளோரும் சமமானவர்களா? நீங்கள் சிந்திக்க மாட்டீர்களா?"
وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
மேலும், அல்லாஹ்விடமிருந்து எனக்கு வாழ்வாதாரமும் செல்வமும் குவிந்துள்ளன என்றோ, நான் மறைவானவற்றை அறியேன் என்றோ, நான் ஒரு வானவர் என்றோ, உங்கள் கண்கள் வெறுக்கும் அவர்களிடம், "அல்லாஹ் அவர்களுக்கு நன்மையளிக்க மாட்டான். அவர்களின் உள்ளங்களில் உள்ளதை அல்லாஹ்வே நன்கறிவான். நிச்சயமாக, நான் அநியாயம் செய்பவர்களில் ஒருவனாகி விடுவேன்" என்றோ நான் உங்களிடம் கூறவில்லை.