قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ
qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).
ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ខ្ញុំមិននិយាយទៅកាន់ពួកអ្នកថា ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អល់ឡោះនៅជាមួយខ្ញុំទេ ហើយខ្ញុំមិនដឹងអ្វីដែលមើលមិនឃើញទេ ហើយខ្ញុំក៏មិននិយាយទៅកាន់ពួកអ្នកថា ខ្ញុំជាទេវតាដែរ។ ខ្ញុំគ្រាន់តែធ្វើតាមអ្វីដែលត្រូវបានបញ្ចុះមកខ្ញុំ។ ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ តើពួកអ្នកខ្វាក់ និងអ្នកមើលឃើញស្មើគ្នាទេឬ? តើពួកអ្នកមិនពិចារណាទេឬ?
وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ اِنِّيْ مَلَكٌ وَّلَآ اَقُوْلُ لِلَّذِيْنَ تَزْدَرِيْٓ اَعْيُنُكُمْ لَنْ يُّؤْتِيَهُمُ اللّٰهُ خَيْرًا ۗ اَللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ ۚاِنِّيْٓ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu innī malakuw wa lā aqūlu lil-lażīna tazdarī a‘yunukum lay yu'tiyahumullāhu khairā(n), allāhu a‘lamu bimā fī anfusihim, innī iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
ហើយខ្ញុំក៏មិននិយាយទៅកាន់អ្នកថា ខ្ញុំមានអាហារ និងទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនពីអល់ឡោះដែរ ហើយខ្ញុំក៏មិនដឹងអ្វីដែលមើលមិនឃើញដែរ ហើយខ្ញុំក៏មិននិយាយថា ខ្ញុំជាទេវតាដែរ ហើយខ្ញុំក៏មិននិយាយទៅកាន់អ្នកដែលភ្នែករបស់អ្នកមើលងាយថា អល់ឡោះនឹងមិនផ្តល់ឱ្យពួកគេនូវអ្វីដែលល្អនោះទេ។ អល់ឡោះដឹងបំផុតអំពីអ្វីដែលមាននៅក្នុងព្រលឹងរបស់ពួកគេ។ ពិតណាស់ ខ្ញុំនឹងក្លាយជាក្នុងចំណោមអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់។