فَمَنْ حَاۤجَّكَ فِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا وَاَبْنَاۤءَكُمْ وَنِسَاۤءَنَا وَنِسَاۤءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْۗ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَّعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰذِبِيْنَ
faman ḥājjaka fīhi mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilmi faqul ta‘ālau nad‘u abnā'anā wa abnā'akum wa nisā'anā wa nisā'akum wa anfusanā wa anfusakum, ṡumma nabtahil fanaj‘al la‘natallāhi ‘alal-kāżibīn(a).
നീ അറിവ് നേടിയെടുത്ത ശേഷം ഈ കാര്യത്തിൽ നിന്നോട് ആരെങ്കിലും തർക്കിക്കുകയാണെങ്കിൽ (മുഹമ്മദ് നബിയോട്) പറയുക: "നമ്മുടെ മക്കളെയും നമ്മുടെ മക്കളെയും നമ്മുടെ ഭാര്യമാരെയും നമ്മുടെ ഭാര്യമാരെയും നമ്മളെയും നമ്മുടെ സ്വന്തം മക്കളെയും വിളിച്ചുകൊള്ളാം. എന്നിട്ട് കള്ളം പറയുന്നവരുടെ മേൽ അല്ലാഹുവിന്റെ ശാപം പതിക്കത്തക്കവിധം നമുക്ക് ഒരു മാറ്റം വരുത്താം."
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَ ۚوَجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًا ۗوَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْكَ يُجَادِلُوْنَكَ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
wa minhum may yastami‘u ilaik(a), wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, ḥattā iżā jā'ūka yujādilūnaka yaqūlul-lażīna kafarū in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ നിൻറെ (മുഹമ്മദ് നബിയുടെ) ഓത്ത് ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുന്ന ചിലരുണ്ട്. നാം അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ അടച്ചുപൂട്ടിയിരിക്കുന്നു. അവരുടെ കാതുകൾ അടഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. എല്ലാ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും കണ്ടാലും അവർ അതിൽ വിശ്വസിക്കുകയില്ല. അങ്ങനെ അവർ നിന്നെ നിഷേധിക്കാൻ വേണ്ടി നിൻറെ അടുക്കൽ വന്നാൽ സത്യനിഷേധികൾ പറയും, ഇത് (ഖുർആൻ) പൂർവ്വികരുടെ കെട്ടുകഥ മാത്രമാണെന്ന്.
وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْـَٔوْنَ عَنْهُ ۚوَاِنْ يُّهْلِكُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ
wa hum yanhauna ‘anhu wa yan'auna ‘anh(u), wa iy yuhlikūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).
അവർ (ഖുർആൻ) ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുന്നതിൽ നിന്ന് മറ്റുള്ളവരെ വിലക്കുകയും, അതിൽ നിന്ന് അവർ സ്വയം അകന്നു നിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവർ സ്വയം നാശത്തിലാകുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നത്, അവർ അത് അറിയുന്നില്ല.
قَدْ نَعْلَمُ اِنَّهٗ لَيَحْزُنُكَ الَّذِيْ يَقُوْلُوْنَ فَاِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُوْنَكَ وَلٰكِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ
qad na‘lamu innahū layaḥzunukal-lażī yaqūlūna fa innahum lā yukażżibūnaka wa lākinnaẓ-ẓālimīna bi'āyātillāhi yajhadūn(a).
തീർച്ചയായും അവർ പറയുന്നത് (മുഹമ്മദ് നബി) നിനക്ക് ദുഃഖമുണ്ടാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നമുക്കറിയാം. (ദുഃഖിക്കേണ്ട). കാരണം, വാസ്തവത്തിൽ അവർ നിന്നോട് കള്ളം പറയുന്നില്ല, മറിച്ച്, അക്രമികളായ ആളുകൾ അല്ലാഹുവിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളെ നിഷേധിക്കുന്നു.
وَاِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ اِعْرَاضُهُمْ فَاِنِ اسْتَطَعْتَ اَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِى الْاَرْضِ اَوْ سُلَّمًا فِى السَّمَاۤءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِاٰيَةٍ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدٰى فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ
wa in kāna kabura ‘alaika i‘rāḍuhum fa inistaṭa‘ta an tabtagiya nafaqan fil-arḍi au sullaman fis-samā'i fa ta'tiyahum bi'āyah(tin), wa lau syā'allāhu lajama‘ahum ‘alal-hudā falā takūnanna minal-jāhilīn(a).
(മുഹമ്മദ് നബിയേ,) അവർ പിന്തിരിയുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നുന്നുവെങ്കിൽ, ഭൂമിയിൽ ഒരു ദ്വാരമോ ആകാശത്തേക്ക് ഒരു കോണിയോ ഉണ്ടാക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുമെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് അവർക്ക് ഒരു അത്ഭുതം കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയും. അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, അവൻ അവരെയെല്ലാം നിർദ്ദേശങ്ങൾ പാലിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കുമായിരുന്നു, അതിനാൽ നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും വിഡ്ഢികളുടെ കൂട്ടത്തിലാകരുത്.
قُلْ اِنِّيْ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَكَذَّبْتُمْ بِهٖۗ مَا عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗيَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفٰصِلِيْنَ
qul innī ‘alā bayyinatim mir rabbī wa każżabtum bih(ī), mā ‘indī mā tasta‘jilūna bih(ī), inil-ḥukmu illā lillāh(i), yaquṣṣul-ḥaqqa wa huwa khairul-fāṣilīn(a).
(നബിയേ,) പറയുക: "എന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്നുള്ള യഥാർത്ഥ വിവരങ്ങൾ (ഖുർആൻ) അനുസരിച്ചാണ് ഞാൻ വരുന്നത്. നിങ്ങളാകട്ടെ അതിനെ നിഷേധിക്കുന്നു. ശിക്ഷ വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടാൻ എനിക്ക് അധികാരമില്ല. (നിയമം) സ്ഥാപിക്കൽ അല്ലാഹുവിന്റെ മാത്രം അവകാശമാണ്. അവൻ സത്യം വിശദീകരിച്ചുകൊടുക്കുന്നു, അവൻ ഏറ്റവും നന്നായി തീരുമാനമെടുക്കുന്നവനുമാണ്."
وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ
wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).
(നബിയേ,) നിൻറെ ജനത ഇതിനെ (ശിക്ഷയെ) നിഷേധിച്ചിരിക്കുന്നു, അത് (ശിക്ഷ) സത്യമാണെങ്കിലും. പറയുക: ഞാൻ നിങ്ങളുടെ മേൽ ഉത്തരവാദിത്തം ഏൽക്കേണ്ടതില്ല.
قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
(മുഹമ്മദ് നബിയോട്) പറയുക: എന്റെ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങളുടെ നിലപാടനുസരിച്ച് നിങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുക. ഞാനും അങ്ങനെ തന്നെ. പരലോകത്ത് ആർക്കാണ് ഏറ്റവും നല്ല സ്ഥാനം എന്ന് പിന്നീട് നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാകും. തീർച്ചയായും അക്രമികളായ ആളുകൾ ഭാഗ്യവാന്മാർ ആകുകയില്ല.
سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ
sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).
"അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഞങ്ങളോ ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരോ അവനോട് പങ്കുചേർക്കുമായിരുന്നില്ല, യാതൊന്നും ഞങ്ങൾ നിഷിദ്ധമാക്കുമായിരുന്നില്ല" എന്ന് ബഹുദൈവാരാധകർ പറയും. അതുപോലെ തന്നെ, അവർക്ക് മുമ്പുള്ളവരും നമ്മുടെ ശിക്ഷ ആസ്വദിക്കുന്നത് വരെ (ദൂതന്മാരെ) വ്യാജമാക്കി. (മുഹമ്മദ് നബിയേ) പറയുക: "നിങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങൾക്ക് വെളിപ്പെടുത്തിത്തരാൻ കഴിയുന്ന വല്ല അറിവുമുണ്ടോ? നിങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നത് ഊഹമാണ്, നിങ്ങൾ ചിന്തിക്കുക മാത്രമാണ്."
قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ
qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).
(നബിയേ,) പറയുക: അല്ലാഹു ഇതെല്ലാം നിഷിദ്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്ന് തെളിയിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ സാക്ഷികളെ കൊണ്ടുവരിക. അവർ സാക്ഷ്യം നൽകിയാൽ, നീ അവരോടൊപ്പം സാക്ഷ്യം വഹിക്കരുത്. നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളെ നിഷേധിച്ച് തള്ളിക്കളഞ്ഞവരുടെയും, പരലോകത്തിൽ വിശ്വസിക്കാത്തവരുടെയും, അല്ലാഹുവിൽ പങ്കുചേർത്തവരുടെയും തന്നിഷ്ടങ്ങളെ പിന്തുടരരുത്.
اَنْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اُنْزِلَ الْكِتٰبُ عَلٰى طَاۤىِٕفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَاۖ وَاِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغٰفِلِيْنَۙ
an taqūlū innamā unzilal-kitābu ‘alā ṭā'ifataini min qablinā, wa in kunnā ‘an dirāsatihim lagāfilīn(a).
"ഈ ഗ്രന്ഥം ഞങ്ങളുടെ മുമ്പുള്ള രണ്ട് വിഭാഗങ്ങൾക്ക് (ജൂതന്മാർക്കും ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും) മാത്രമേ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളൂ, തീർച്ചയായും അവർ എന്താണ് വായിക്കുന്നതെന്ന് ഞങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല" എന്ന് നിങ്ങൾ പറയാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയാണിത്.
اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ
au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).
അല്ലെങ്കിൽ "ഞങ്ങൾക്ക് വേദഗ്രന്ഥം അവതരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ അവരെക്കാൾ സന്മാർഗ്ഗികളാകുമായിരുന്നു" എന്ന് നിങ്ങൾ പറയുന്നില്ല എന്നതിനാൽ. തീർച്ചയായും നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് വ്യക്തമായ വിശദീകരണവും മാർഗദർശനവും കാരുണ്യവും വന്നിട്ടുണ്ട്. അല്ലാഹുവിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ നിഷേധിച്ച് അവയിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞുകളയുന്നവനെക്കാൾ അക്രമി ആരുണ്ട്? നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞുകളയുന്നവർക്ക് ഭാവിയിൽ നാം കഠിനമായ ശിക്ഷ നൽകുന്നതാണ്, കാരണം അവർ എപ്പോഴും തിരിഞ്ഞുകളയുന്നു.
اِشْتَرَوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ اِنَّهُمْ سَاۤءَ مَاكَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
isytarau bi'āyātillāhi ṡaman qalīlan fa ṣaddū ‘an sabīlih(ī), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).
അവർ അല്ലാഹുവിന്റെ വചനങ്ങളെ തുച്ഛമായ വിലയ്ക്ക് വിൽക്കുകയും, അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ നിന്ന് (ജനങ്ങളെ) തടയുകയും ചെയ്യുന്നു. തീർച്ചയായും അവർ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് വളരെ ചീത്ത തന്നെ.
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
നമ്മുടെ വചനങ്ങൾ വ്യക്തമായി അവർക്ക് വായിച്ചുകേൾപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, നമ്മെ കണ്ടുമുട്ടുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാത്തവർ പറഞ്ഞു: "ഈ ഖുർആൻ അല്ലാത്ത മറ്റൊരു ഗ്രന്ഥം നീ കൊണ്ടുവരികയോ, ഇതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ എന്തെങ്കിലും ഗ്രന്ഥം മാറ്റുകയോ ചെയ്യുക." (മുഹമ്മദ് നബി) പറയുക: "എന്റെ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം അതിൽ മാറ്റം വരുത്താൻ എനിക്ക് പാടില്ല. എനിക്ക് ബോധനം നൽകപ്പെടുന്നതിനെ മാത്രമേ ഞാൻ പിന്തുടരുകയുള്ളൂ. എന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് ഞാൻ അനുസരണക്കേട് കാണിക്കുന്ന പക്ഷം, ആ മഹത്തായ ദിവസത്തെ ശിക്ഷയെ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു."
بَلْ كَذَّبُوْا بِمَا لَمْ يُحِيْطُوْا بِعِلْمِهٖ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيْلُهٗۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ
bal każżabū bimā lam yuḥīṭū bi‘ilmihī wa lammā ya'tihim ta'wīluh(ū), każālika każżabal-lażīna min qablihim fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).
സത്യത്തിൽ, അവർക്ക് ഇതുവരെ പൂർണ്ണമായി അറിയാത്തതും, വിശദീകരണം ലഭിക്കാത്തതുമായ കാര്യങ്ങളെ അവർ നിഷേധിക്കുന്നു. അതുപോലെ, അവർക്ക് മുമ്പുള്ളവരും (അല്ലാഹുവിനെ) നിഷേധിച്ചു. അതിനാൽ അക്രമികളുടെ അനന്തരഫലങ്ങൾ നിങ്ങൾ നോക്കുക.
وَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ لِّيْ عَمَلِيْ وَلَكُمْ عَمَلُكُمْۚ اَنْتُمْ بَرِيْۤـُٔوْنَ مِمَّآ اَعْمَلُ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ
wa in każżabūka faqul lī ‘amalī wa lakum ‘amalukum, antum barī'ūna mimmā a‘malu wa ana barī'um mimmā ta‘malūn(a).
(നബിയേ,) അവർ നിന്നെ നിഷേധിച്ചു തള്ളുകയാണെങ്കിൽ നീ പറഞ്ഞേക്കുക: എനിക്ക് എന്റെ കർമ്മങ്ങളുണ്ട്, നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങളുണ്ട്. ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന് നിങ്ങൾ ഉത്തരവാദിയല്ല. നിങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന് ഞാൻ ഉത്തരവാദിയല്ല.
۞ وَيَسْتَنْۢبِـُٔوْنَكَ اَحَقٌّ هُوَ ۗ قُلْ اِيْ وَرَبِّيْٓ اِنَّهٗ لَحَقٌّ ۗوَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ ࣖ
wa yastambi'ūnaka aḥaqqun huw(a), qul ī wa rabbī innahū laḥaqq(un), wa mā antum bimu‘jizīn(a).
(മുഹമ്മദ് നബിയോട്) അവർ ചോദിക്കുന്നു: "ഇത് (വാഗ്ദത്ത ശിക്ഷ) സത്യമാണോ?" പറയുക: "അതെ, എന്റെ രക്ഷിതാവിനെ തന്നെയാണ, തീർച്ചയായും (ശിക്ഷ) സത്യം തന്നെയാണ്. നിങ്ങൾക്ക് ഒരിക്കലും അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയില്ല."
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).
സത്യനിഷേധികൾ ചോദിക്കുന്നു: "അദ്ദേഹത്തിന് (മുഹമ്മദിന്) അദ്ദേഹത്തിന്റെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം (അത്ഭുതം) ഇറക്കികൊടുക്കപ്പെടാത്തതെന്താണ്?" (നബിയേ,) പറയുക: "തീർച്ചയായും അല്ലാഹു താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ വഴിതെറ്റിക്കുകയും, തന്നിലേക്ക് ഖേദിച്ചുമടങ്ങുന്നവരെ നേർവഴിയിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു."
وَلَوْ اَنَّ قُرْاٰنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ اَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْاَرْضُ اَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتٰىۗ بَلْ لِّلّٰهِ الْاَمْرُ جَمِيْعًاۗ اَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا تُصِيْبُهُمْ بِمَا صَنَعُوْا قَارِعَةٌ اَوْ تَحُلُّ قَرِيْبًا مِّنْ دَارِهِمْ حَتّٰى يَأْتِيَ وَعْدُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ
wa lau anna qur'ānan suyyirat bihil-jibālu au quṭṭi‘at bihil-arḍu au kullima bihil-mautā, bal lillāhil-amru jamī‘ā(n), afalam yai'asil-lażīna āmanū allau yasyā'ullāhu lahadan-nāsa jamī‘ā(n), wa lā yazālul-lażīna kafarū tuṣībuhum bimā ṣana‘ū qāri‘atun au taḥullu qarībam min dārihim ḥattā ya'tiya wa‘dullāh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).
പർവ്വതങ്ങൾ കുലുങ്ങുകയോ, ഭൂമി പിളരുകയോ, മരിച്ചവർ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ഒരു വായന (ഖുർആൻ) ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ! (അതാണ് ഖുർആൻ ). വാസ്തവത്തിൽ, എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അല്ലാഹുവിന്റേതാണ്. അപ്പോൾ അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ (എല്ലാ വിശ്വാസികൾക്കും) അല്ലാഹു എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും മാർഗദർശനം നൽകുമെന്ന് വിശ്വാസികൾ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലേ? അല്ലാഹുവിന്റെ വാഗ്ദാനം (മക്ക വിജയം) വരുന്നത് വരെ, സ്വന്തം പ്രവൃത്തികൾ മൂലമോ അവരുടെ താമസസ്ഥലത്തിനടുത്ത് സംഭവിച്ച ദുരന്തങ്ങൾ അവിശ്വാസികളെ എപ്പോഴും ബാധിച്ചിരുന്നു. തീർച്ചയായും, അല്ലാഹു വാഗ്ദാനങ്ങൾ ലംഘിക്കുന്നില്ല.
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).
"നീ (മുഹമ്മദ് നബി) ഒരു ദൂതനല്ല" എന്ന് സത്യനിഷേധികൾ പറയുന്നു. പറയുക: "എനിക്കും നിങ്ങൾക്കുമിടയിൽ സാക്ഷികളായി അല്ലാഹുവും വേദഗ്രന്ഥത്തിലെ അറിവ് മനസ്സിലാക്കുന്നവരും മതി."
لَوْمَا تَأْتِيْنَا بِالْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
lau mā ta'tīnā bil-malā'ikati in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
നീ സദ്‌വൃത്തരിൽ പെട്ടവനാണെങ്കിൽ എന്തുകൊണ്ട് ഒരു മലക്കിനെ ഞങ്ങളുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നില്ല?
وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ اِنَّمَا يُعَلِّمُهٗ بَشَرٌۗ لِسَانُ الَّذِيْ يُلْحِدُوْنَ اِلَيْهِ اَعْجَمِيٌّ وَّهٰذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُّبِيْنٌ
wa laqad na‘lamu annahum yaqūlūna innamā yu‘allimuhū basyar(un), lisānul-lażī yulḥidūna ilaihi a‘jamiyyuw wa hāżā lisānun ‘arabiyyum mubīn(un).
"ഒരു മനുഷ്യൻ തന്നെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന് ഖുർആൻ പഠിപ്പിച്ചു തന്നത്" എന്ന് അവർ പറയുന്നുണ്ടെന്ന് നമുക്കറിയാം. അവർ അത് പഠിച്ചതായി ആരോപിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ ഭാഷ 'അജാം' എന്നാണ്, എന്നാൽ അത് (ഖുർആൻ) വ്യക്തമായ അറബിയിലാണ്.
وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْهُمْ فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa laqad jā'ahum rasūlum minhum fa każżabūhu fa akhażahumul-‘ażābu wa hum ẓālimūn(a).
തീർച്ചയായും അവരിൽ നിന്നുതന്നെയുള്ള ഒരു ദൂതൻ അവരുടെ അടുത്ത് ചെന്നു. എന്നാൽ അവർ അദ്ദേഹത്തെ നിഷേധിച്ചു കളഞ്ഞു. അതിനാൽ അവർക്ക് ശിക്ഷ ലഭിച്ചു. അവർ തന്നെയായിരുന്നു അക്രമികൾ.
وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ
wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).
അവർ പറഞ്ഞു: "ഭൂമിയിൽ നിന്ന് നീ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ഉറവ് ഒഴുക്കിത്തരുന്നത് വരെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ (മുഹമ്മദ് നബിയെ) വിശ്വസിക്കുകയേ ഇല്ല."
اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ
au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).
അല്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് ഈത്തപ്പഴത്തിന്റെയും മുന്തിരിയുടെയും ഒരു തോട്ടമുണ്ടായിരിക്കുകയും, എന്നിട്ട് അതിലൂടെ ശക്തമായ ഒരു നദി ഒഴുക്കുകയും ചെയ്യുക.
اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ
au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).
അല്ലെങ്കിൽ നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ആകാശത്തെ ഞങ്ങളുടെ മേൽ കഷണങ്ങളാക്കി വീഴ്ത്തുക, അല്ലെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിനെയും മലക്കുകളെയും ഞങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ നേരിട്ട് കൊണ്ടുവരിക,
اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ
au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).
അല്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് സ്വർണ്ണം കൊണ്ടുള്ള ഒരു വീടുണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ നീ ആകാശത്തേക്ക് കയറിപ്പോകുന്നുണ്ടോ. ഞങ്ങൾക്ക് വായിക്കാൻ ഒരു ഗ്രന്ഥം നീ ഞങ്ങൾക്ക് ഇറക്കിത്തരുന്നത് വരെ നിന്റെ ആരോഹണത്തിൽ ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുകയേ ഇല്ല. (മുഹമ്മദ് നബി) പറയുക: എന്റെ രക്ഷിതാവ് എത്ര പരിശുദ്ധൻ! ഞാൻ ഒരു മനുഷ്യൻ മാത്രമല്ലേ, ദൂതനും.
مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ
mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).
അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന് പുതിയൊരു വചനം അവർക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം, കളിച്ചു കളിച്ചുകൊണ്ട് അവരത് കേട്ട് മടങ്ങുന്നു.
لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ
lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).
അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ അശ്രദ്ധയിലാണ്. അക്രമികൾ തങ്ങളുടെ സംഭാഷണം രഹസ്യമായി രഹസ്യമാക്കി വയ്ക്കുന്നു: "ഇവൻ (മുഹമ്മദ്) നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ മാത്രമാകുന്നു. നിങ്ങൾ അതിന് സാക്ഷ്യം വഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, നിങ്ങൾ ആ മായാജാലം സ്വീകരിച്ചുവോ?"
بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ
bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).
അവർ പറഞ്ഞു, "(ഖുർആൻ) കലങ്ങിയ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഫലമാണ്, അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ (മുഹമ്മദിന്റെ) കെട്ടിച്ചമച്ചതിന്റെ ഫലമാണ്, അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹം വെറും ഒരു കവിയാണെങ്കിൽ പോലും, മുമ്പ് അയക്കപ്പെട്ട അപ്പോസ്തലന്മാരുടെ കാര്യത്തിലെന്നപോലെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം (തെളിവ്) അവൻ നമുക്ക് കൊണ്ടുവന്നു തരട്ടെ."
مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ
mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).
അവർക്ക് മുമ്പ് നാം നശിപ്പിച്ച ഒരു നാട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്നവരും (അവർ വിശ്വസിക്കുകയുണ്ടായില്ല.) (നാം തെളിവ് നൽകിയിട്ടും). അവർ വിശ്വസിക്കുമോ?
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ
wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).
സത്യനിഷേധികൾ പറഞ്ഞു: "ഈ ഖുർആൻ ഇയാൾ (മുഹമ്മദ് നബി) കെട്ടിച്ചമച്ച കള്ളം മാത്രമാണ്. മറ്റു ആളുകളുടെ സഹായം ഇതിനു ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്." തീർച്ചയായും അവർ അനീതിയും വലിയ കള്ളവുമാണ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.
وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ
wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).
എന്റെ നെഞ്ച് പിരിമുറുക്കപ്പെടും, എന്റെ നാവിന് ഒഴുക്കുണ്ടാകില്ല. അതിനാൽ (എന്നോടൊപ്പം) ഹാറൂനെയും അയച്ചു തരേണമേ.
قَالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِيْنَ
qāla rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, in kuntum mūqinīn(a).
അദ്ദേഹം (മൂസാ) പറഞ്ഞു: ആകാശങ്ങളും ഭൂമിയും അവയ്ക്കിടയിലുള്ളതും സൃഷ്ടിച്ച അല്ലാഹു (അതാണ് നിങ്ങളുടെ ദൈവം), നിങ്ങൾ അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരാണെങ്കിൽ.
فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ
fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).
ഇനി അവർ നിന്നെ അനുസരിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ (മുഹമ്മദ് നബിയേ,) നീ പറഞ്ഞേക്കുക: "നീ ചെയ്യുന്നതിനൊന്നും ഞാൻ ഉത്തരവാദിയല്ല."
وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُنْ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ
wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā takun fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).
അവരുടെ പേരിൽ നീ ദുഃഖിക്കരുത്, അവരുടെ വഞ്ചന കണ്ട് നീ (നിന്റെ ഹൃദയം) ഞെരുങ്ങിപ്പോകരുത്.
اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ
innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).
മരിച്ചവരെ കേൾപ്പിക്കാനോ, ബധിരൻമാരെ - അവർ പിന്തിരിഞ്ഞു പോയാൽ - നിലവിളി കേൾപ്പിക്കാനോ നിനക്ക് കഴിയില്ല; തീർച്ച.
وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِى الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ
wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).
അന്ധന്മാരെ അവരുടെ വഴികേടിൽ നിന്ന് നേർവഴിയിലേക്ക് നയിക്കാൻ നിനക്ക് കഴിയില്ല. നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുകയും പിന്നീട് കീഴ്പെട്ട് ജീവിക്കുന്നവരുമായവരെ മാത്രമേ നിനക്ക് കേൾപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ.
فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْا لَوْلَآ اُوْتِيَ مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ مُوْسٰىۗ اَوَلَمْ يَكْفُرُوْا بِمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُۚ قَالُوْا سِحْرٰنِ تَظٰهَرَاۗ وَقَالُوْٓا اِنَّا بِكُلٍّ كٰفِرُوْنَ
falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū lau lā ūtiya miṡla mā ūtiya mūsā, awalam yakfurū bimā ūtiya mūsā min qabl(u), qālū siḥrāni taẓāharā, wa qālū innā bikullin kāfirūn(a).
അങ്ങനെ നമ്മുടെ പക്കൽ നിന്നുള്ള സത്യം (ഖുർആൻ) അവർക്ക് വന്നപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: "മുമ്പ് മൂസായ്ക്ക് നൽകപ്പെട്ടത് പോലെ അദ്ദേഹത്തിന് (മുഹമ്മദിന്) നൽകപ്പെടാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്?" മുമ്പ് മൂസായ്ക്ക് നൽകപ്പെട്ടത് അവർ നിഷേധിച്ചിട്ടില്ലേ? അവർ പറയാറുണ്ടായിരുന്നു: "(മൂസായും ഹാറൂനും) സഹായിച്ച രണ്ട് ജാലവിദ്യക്കാരായിരുന്നു." അവർ പറഞ്ഞു: "തീർച്ചയായും, അവരിൽ ആരെയും ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല."
قُلْ فَأْتُوْا بِكِتٰبٍ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَآ اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul fa'tū bikitābim min ‘indillāhi huwa ahdā minhumā attabi‘hu in kuntum ṣādiqīn(a).
(നബിയേ,) പറയുക: അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്ന് അവ രണ്ടിനേക്കാളും (തൗറാത്തും ഖുർആനും) മാർഗദർശനമുള്ള ഒരു ഗ്രന്ഥം നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരുവിൻ. നിങ്ങൾ സത്യവാൻമാരാണെങ്കിൽ ഞാൻ അത് പിന്തുടരാം.
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ
am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).
എന്നാൽ അവർ (അവിശ്വാസികൾ) എന്തിനാണ് "അവൻ (മുഹമ്മദ്) അത് കെട്ടിച്ചമച്ചു" എന്ന് പറയുന്നത്? അല്ല, ഖുർആൻ നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്നുള്ള സത്യമാണ്. നിങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഒരു താക്കീത് നൽകിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ജനതയ്ക്ക് നിങ്ങൾ താക്കീത് നൽകുന്നതിന് വേണ്ടിയാണിത്; അവർ നേർമാർഗം പ്രാപിക്കാൻ വേണ്ടി.
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ يُّنَبِّئُكُمْ اِذَا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍۙ اِنَّكُمْ لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍۚ
wa qālal-lażīna kafarū hal nadullukum ‘alā rajuliy yunabbi'ukum iżā muzziqtum kulla mumazzaq(in), innakum lafī khalqin jadīd(in).
സത്യനിഷേധികൾ (തങ്ങളുടെ കൂട്ടാളികളോട്) പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി നശിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, നിങ്ങൾ പുതിയൊരു സൃഷ്ടിയായി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിക്കപ്പെടുമെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് വിവരം നൽകുന്ന ഒരാളെ ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കു അറിയിച്ചു തരട്ടെയോ?
اَفْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَمْ بِهٖ جِنَّةٌ ۗبَلِ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ فِى الْعَذَابِ وَالضَّلٰلِ الْبَعِيْدِ
aftarā ‘alallāhi każiban am bihī jinnah(tun), balil-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati fil-‘ażābi waḍ-ḍalālil-ba‘īd(i).
അയാൾ അല്ലാഹുവിന്റെ പേരിൽ കള്ളം കെട്ടിച്ചമയ്ക്കുകയാണോ അതോ അയാൾക്ക് ഭ്രാന്താണോ?" (ഇല്ല), എന്നാൽ പരലോകത്തിൽ വിശ്വസിക്കാത്തവർ കൂടുതൽ ശിക്ഷയിലും വഴികേടിലുമാണ്.
وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).
അവർ ചോദിച്ചു: "ഈ വാഗ്ദാനം എപ്പോഴാണ് പുലരുക? നിങ്ങൾ സത്യവാൻമാരാണെങ്കിൽ?"
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا رَجُلٌ يُّرِيْدُ اَنْ يَّصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُكُمْ ۚوَقَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّآ اِفْكٌ مُّفْتَرًىۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālū mā hāżā illā rajuluy yurīdu ay yaṣuddakum ‘ammā kāna ya‘budu ābā'ukum, wa qālū mā hāżā illā ifkum muftarā(n), wa qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
നമ്മുടെ വ്യക്തമായ വചനങ്ങൾ അവർക്ക് വായിച്ചുകേൾപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ ആരാധിച്ചു വന്നിരുന്നതിൽ നിന്ന് നിങ്ങളെ തടയുക മാത്രമാണ് ഇവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്." അവർ പറഞ്ഞു: "ഇത് (ഖുർആൻ) കെട്ടിച്ചമച്ച കള്ളം മാത്രമാണ്." സത്യം (ഖുർആൻ) വന്നെത്തിയപ്പോൾ സത്യത്തെപ്പറ്റി അവർ പറഞ്ഞു: "ഇത് വ്യക്തമായ മായാജാലമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല."
وَقَدْ كَفَرُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُۚ وَيَقْذِفُوْنَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍۚ
wa qad kafarū bihī min qabl(u), wa yaqżifūna bil-gaibi mim makānim ba‘īd(in).
തീർച്ചയായും അവർ അതിനു മുമ്പ് അല്ലാഹുവിനെ നിഷേധിച്ചിരുന്നു; വിദൂരത്തുനിന്ന് അവർ അദൃശ്യമായതിനെ നിഷേധിച്ചു തള്ളിക്കളഞ്ഞിരുന്നു.
وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ
wa iy yukażżibūka faqad kużżibat rusulum min qablik(a), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).
(താക്കീത് നൽകിയതിന് ശേഷം) അവർ നിന്നോട് കള്ളം പറയുകയാണെങ്കിൽ, തീർച്ചയായും നിനക്ക് മുമ്പുള്ള ദൈവദൂതന്മാരും കള്ളം പറയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അല്ലാഹുവിങ്കലേക്ക് തന്നെയാണ് കാര്യങ്ങൾ മടക്കപ്പെടുന്നത്.
وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ
wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).
തങ്ങളുടെ അടുത്ത് ഒരു താക്കീതുകാരൻ വന്നാൽ തങ്ങൾ ഏതൊരു സമുദായത്തെക്കാളും സൻമാർഗം സ്വീകരിക്കുന്നവരാകുമെന്ന് അവർ അല്ലാഹുവിന്റെ പേരിൽ തങ്ങളെക്കൊണ്ട് ഉറപ്പിച്ച് സത്യം ചെയ്ത് പറയുന്നു. എന്നാൽ ഒരു താക്കീതുകാരൻ അവരുടെ അടുത്ത് വന്നപ്പോൾ അത് അവർക്ക് വർദ്ധിപ്പിച്ചില്ല, മറിച്ച് അവർ (സത്യത്തിൽ നിന്ന്) അകന്നു പോയി.
وَمَا عَلَّمْنٰهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهٗ ۗاِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ وَّقُرْاٰنٌ مُّبِيْنٌ ۙ
wa mā ‘allamnāhusy-syi‘ra wa mā yambagī lah(ū), in huwa illā żikruw wa qur'ānum mubīn(un).
അദ്ദേഹത്തിന് (മുഹമ്മദിന്) നാം കവിത പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ല, കവിത അദ്ദേഹത്തിന് അനുയോജ്യവുമല്ല. ഖുർആൻ വ്യക്തമായ ഒരു പാഠവും ഗ്രന്ഥവുമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല.
فَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ ۘاِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ
falā yaḥzunka qauluhum, innā na‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a).
(നബിയേ,) അവരുടെ വാക്കുകൾ നിന്നെ ദുഃഖിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ. തീർച്ചയായും അവർ രഹസ്യമാക്കുന്നതും പരസ്യമാക്കുന്നതും നാം അറിയുന്നു.