اَلْحَجُّ اَشْهُرٌ مَّعْلُوْمٰتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيْهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوْقَ وَلَا جِدَالَ فِى الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ يَّعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗ وَتَزَوَّدُوْا فَاِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوْنِ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ
al-ḥajju asyhurum ma‘lūmāt(un), faman faraḍa fīhinnal-ḥajja falā rafaṡa wa lā fusūqa wa lā jidāla fil-ḥajj(i), wa mā taf‘alū min khairiy ya‘lamhullāh(u), wa tazawwadū fa'inna khairaz-zādit-taqwā, wattaqūni yā ulil-albāb(i).
Хадж (сезон) — тиде тылзе-влак, кудым пеҥгыдемдыме. Кӧ тиде (тылзе-влак) жапыште хаджим ышта, тудо хадж годым лавыран мутым (рафатым) ынже ойло, тек аморалыкым ок ыште, ынже вурседыл. Могай порым ыштет, Аллах пала. Кочкышым кондыза, вет чынжымак эн сай кочкыш — ӱшанле улмаш. Да лӱддыза Мый дечем, о тыглай уш-акылан калык!