اَلْحَجُّ اَشْهُرٌ مَّعْلُوْمٰتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيْهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوْقَ وَلَا جِدَالَ فِى الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ يَّعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗ وَتَزَوَّدُوْا فَاِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوْنِ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ
al-ḥajju asyhurum ma‘lūmāt(un), faman faraḍa fīhinnal-ḥajja falā rafaṡa wa lā fusūqa wa lā jidāla fil-ḥajj(i), wa mā taf‘alū min khairiy ya‘lamhullāh(u), wa tazawwadū fa'inna khairaz-zādit-taqwā, wattaqūni yā ulil-albāb(i).
Ang Hajj (panahon) amo ang (sa) mga bulan nga gin-aprubahan. Ang bisan sin-o nga nagahimo sang Hajj sa sina nga (mga bulan), indi sia maghambal sang mahigko nga mga tinaga (rafats), maghimo sang imoralidad ukon mag-inaway sa tion sang Hajj. Bisan ano nga maayo ang imo ginahimo, nahibaluan ni Allah. Magdala sang mga probisyon, kay sa pagkamatuod ang pinakamaayo nga probisyon amo ang pagkadiosnon. Kag magkahadlok kamo sa Akon, O katawhan nga may sentido komon!