اَلْحَجُّ اَشْهُرٌ مَّعْلُوْمٰتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيْهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوْقَ وَلَا جِدَالَ فِى الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ يَّعْلَمْهُ اللّٰهُ ۗ وَتَزَوَّدُوْا فَاِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوٰىۖ وَاتَّقُوْنِ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ
al-ḥajju asyhurum ma‘lūmāt(un), faman faraḍa fīhinnal-ḥajja falā rafaṡa wa lā fusūqa wa lā jidāla fil-ḥajj(i), wa mā taf‘alū min khairiy ya‘lamhullāh(u), wa tazawwadū fa'inna khairaz-zādit-taqwā, wattaqūni yā ulil-albāb(i).
Hiji (waati) ye (kalo minw kɔnɔ) minw daganin lo. Mɔgɔ o mɔgɔ mana hiji kɛ o (kalo nunu) kɔnɔ, a kana kuma nɔgɔninw fɔ (rafats), ka kakalaya kɛ, ka kɛlɛ kɛ hiji wagati la. Aw mana koɲuman o ɲuman kɛ, Ala b’o lɔn. Aw ka na ni balo ye, bari tiɲɛn na, balo ɲuman ye Alako ye. Aw ye siran ne ɲa, aw hakiritigiw!