اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(Тодруулбал) Элчийг дагадаг хүмүүс, тэдний байгаа Тора болон Сайн мэдээнд бичигдсэн байдаг умми (уншиж бичиж чаддаггүй) Бошиглогч, тэдэнд зөвийг хийхийг тушааж, бурууг хориглодог, тэдэнд сайныг зөвшөөрч, мууг хориглодог, тэднийг дээр нь байгаа ачаа, гинжнээс нь чөлөөлдөг хүмүүс. Харин түүнд итгэж, түүнийг алдаршуулж, тусалж, түүнд илчлэгдсэн гэгээн гэрлийг (Коран судар) дагадаг хүмүүс бол азтай хүмүүс юм.
وَالسّٰبِقُوْنَ الْاَوَّلُوْنَ مِنَ الْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ وَالَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُمْ بِاِحْسَانٍۙ رَّضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ وَاَعَدَّ لَهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ تَحْتَهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
was-sābiqūnal-awwalūna minal-muhājirīna wal-anṣāri wal-lażīnattaba‘ūhum bi'iḥsān(in), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anhu wa a‘adda lahum jannātin tajrī taḥtahal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
Мухажир болон Ансарын дундаас анх (Исламын шашинд орсон) хүмүүс болон тэднийг сайн дагасан хүмүүст Аллах тааламжтай байсан бөгөөд тэд ч бас Аллах тааламжтай байв. Аллах тэдэнд зориулж доороос нь гол урсдаг цэцэрлэгүүдийг бэлдсэн бөгөөд тэд тэнд үүрд мөнх орших болно. Энэ бол агуу ялалт юм.
لَقَدْ تَّابَ اللّٰهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهٰجِرِيْنَ وَالْاَنْصَارِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ فِيْ سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِنْۢ بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيْغُ قُلُوْبُ فَرِيْقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْۗ اِنَّهٗ بِهِمْ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ۙ
laqat tāballāhu ‘alan-nabiyyi wal-muhājirīna wal-anṣāril-lażīnattaba‘ūhu fī sā‘atil-‘usrati mim ba‘di mā kāda yazīgu qulūbu farīqim minhum ṡumma tāba ‘alaihim, innahū bihim ra'ūfur raḥīm(un).
Үнэндээ Аллах хүнд хэцүү үед нь түүнийг дагасан Бошиглогч, Мухажир болон Ансар нарын гэмшлийг хүлээн авсан бөгөөд тэдний хэсэг бүлэг хүмүүсийн зүрх сэтгэл бараг л эргэж буцсаны дараа Аллах тэдний гэмшлийг хүлээн авсан. Үнэхээр Аллах тэдэнд маш их нигүүлсэнгүй, энэрэнгүй юм.
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
Мадина хотыг эзлэн авч, тэднийг (Мухажирууд) ирэхээс өмнө итгэсэн хүмүүс (Ансарууд) өөрсдийн нутаг руу цагаачилсан хүмүүсийг хайрладаг байсан. Тэдэнд өгөгдсөн зүйлд (Мухажирууд) зүрх сэтгэлдээ хүсэл тэмүүлэл төрүүлдэггүй байсан; тэд бас хэрэгцээтэй байсан ч (Мухажируудыг) өөрсдөөсөө дээгүүр тавьдаг байв. Хэн харамч байдлаас өөрийгөө хамгаалдаг бол тэд бол азтай хүмүүс юм.
وَالَّذِيْنَ جَاۤءُوْ مِنْۢ بَعْدِهِمْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِاِخْوَانِنَا الَّذِيْنَ سَبَقُوْنَا بِالْاِيْمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِيْ قُلُوْبِنَا غِلًّا لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا رَبَّنَآ اِنَّكَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wal-lażīna jā'ū mim ba‘dihim yaqūlūna rabbanagfir lanā wa li'ikhwāninal-lażīna sabaqūnā bil-īmāni wa lā taj‘al fī qulūbinā gillal lil-lażīna āmanū rabbanā innaka ra'ūfur raḥīm(un).
Тэдний дараа ирсэн хүмүүс (Мухажир болон Ансар) "Өө, Эзэн минь, биднийг болон биднээс өмнө итгэсэн ахан дүүсийг маань уучилж, итгэгчдэд бидний зүрх сэтгэлд хорон санаа бүү суулгаарай. Өө, Эзэн минь, үнэхээр Та бол хамгийн энэрэнгүй, хамгийн нигүүлсэнгүй юм" гэж залбирсан.