لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ فَاِذَآ اَفَضْتُمْ مِّنْ عَرَفٰتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ ۖ وَاذْكُرُوْهُ كَمَا هَدٰىكُمْ ۚ وَاِنْ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الضَّاۤلِّيْنَ
laisa ‘alaikum junāḥun an tabtagū faḍlam mir rabbikum, fa'iżā afaḍtum min ‘arafātin fażkurullāha ‘indal-masy‘aril-ḥarām(i), ważkurūhu kamā hadākum, wa in kuntum min qablihī laminaḍ-ḍāllīn(a).
अहाँ सभक लेल ई पाप नहि अछि जे अहाँ अपन प्रभु सँ कृपा मँगब। त जखन अराफात छोड़ब त मश'अरिलहरम मे अल्लाह के याद करू। आ हुनका ओहिना मोन राखू जेना ओ अहाँक मार्गदर्शन केने छथि, भले अहाँ पहिने ओहि लोक मे छलहुँ जे नहि जनैत छल ।
لِّيَشْهَدُوْا مَنَافِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ فِيْٓ اَيَّامٍ مَّعْلُوْمٰتٍ عَلٰى مَا رَزَقَهُمْ مِّنْۢ بَهِيْمَةِ الْاَنْعَامِۚ فَكُلُوْا مِنْهَا وَاَطْعِمُوا الْبَاۤىِٕسَ الْفَقِيْرَ ۖ
liyasyhadū manāfi‘a lahum wa yażkurusmallāhi fī ayyāmim ma‘lūmātin ‘alā mā razaqahum mim bahīmatil-an‘ām(i), fa kulū minhā wa aṭ‘imul-bā'isal-faqīr(a).
ताकि ओ सब स्वयं लाभ के गवाह बनथि आ निर्धारित दिन पर अल्लाह के नाम लेथि जे ओ हुनका सब के इंतजाम केने पशुधन पर अल्लाह के नाम लेथि। तेँ ओहि मे सँ खाउ आ किछु गरीब आ जरूरतमंद केँ खाउ।