وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
E se ti dubi (o Coran) che l’emmo mandou zu a-o Nòstro servitô (Muhammad), aloa fâ unna sura comme quella e invitâ o teu aggiuttante a-o de là de Allah, se ti l’æ veo.
وَلَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍۚ وَمَا يَكْفُرُ بِهَآ اِلَّا الْفٰسِقُوْنَ
wa laqad anzalnā ilaika āyātim bayyināt(in), wa mā yakfuru bihā illal-fāsiqūn(a).
E de fæto, t’emmo revelou di versci ciæi (Mahomed), e nisciun o î nega feua che i grammi.
شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ فِيْهِ الْقُرْاٰنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنٰتٍ مِّنَ الْهُدٰى وَالْفُرْقَانِۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۗوَمَنْ كَانَ مَرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗيُرِيْدُ اللّٰهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيْدُ بِكُمُ الْعُسْرَ ۖوَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلٰى مَا هَدٰىكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
syahru ramaḍānal-lażī unzila fīhil-qur'ānu hudal lin-nāsi wa bayyinātim minal-hudā wal-furqān(i), faman syahida minkumusy-syahra falyaṣumh(u) wa man kāna marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), yurīdullāhu bikumul-yusra wa lā yurīdu bikumul-‘usr(a), wa litukmilul-‘iddata wa litukabbirullāha ‘alā mā hadākum wa la‘allakum tasykurūn(a).
O mê de Ramadan o l'é o (meise) donde o Coran o l'é stæto revelou, comme guidda pe-i òmmi e unna spiegaçion à propòxito de quella guidda e a distinçion (tra quello ch'o l'é veo e quello ch'o l'é fäso). Pe quello, chi se segge tra de voscià inte quello mê, o l’à da digiunâ. E chi l’é ammalou ò in viægio (o no digiuna), aloa (o deve compensâlo), tanti giorni comme o l’à perso, inti atri giorni. Allah o dexidia a façilitæ pe ti, e o no dexidia a difficoltæ pe ti. Deve completâ o numero e glorificâ Allah pe-a guidda ch’o t’à dæto, coscì che ti segge grato.
نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ
nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).
O l’à mandou zu o Libbro (Al-Qur’an) à ti (Muhammad) ch’o contëgne a veitæ, o conferma i preçedenti (libbri), e o l’à revelou a Torah e l’Evangeo,
هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ
huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).
O l’é Lê ch’o l’à mandou zu o Libbro (Al-Qur’an) à ti (Mahomed). Tra de questi gh’é di versci che son assolui, che son i ponti prinçipæ do Libbro (Al-Qur’an) e di atri che son mutasyabihat. Pe quello ch’o l’à da fâ con quelli che into seu cheu tendan à anâ zu, van apreuvo a-o mutashabihat pe çercâ de calunnie e pe çercâ o seu tawil, ascì ben che nisciun o conosce o seu tawil feua che Allah. E quelli con unna conoscensa profonda dixan: «Creddemmo inte quello (o Coran), tutto o ne vëgne da-o nòstro Segnô». Nisciun o peu imprende unna leçion feua che de persoñe che capiscian.
قُلْ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَالنَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۖ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qul āmannā billāhi wa mā unzila ‘alainā wa mā unzila ‘alā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum, wa naḥnu lahū muslimūn(a).
Di (Muhammad): «Credemmo inte Allah e inte quello ch’o n’é stæto revelou e inte quello ch’o l’é stæto revelou à Abraham, Ismaele, Isaac, Giacobbe e a-i seu descendenti, e quello ch’o l’é stæto dæto à Mosè, à Gexù e a-i profeti da-o seu Segnô.
اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَآ اَرٰىكَ اللّٰهُ ۗوَلَا تَكُنْ لِّلْخَاۤىِٕنِيْنَ خَصِيْمًا ۙ
innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi litaḥkuma bainan-nāsi bimā arākallāh(u), wa lā takun lil-khā'inīna khaṣīmā(n).
De fæto, Emmo mandou zu o Libbro (o Coran) à ti (Muhammad) ch’o porta a veitæ, coscì che ti giudiche tra e persoñe segondo quello che Allah o t’à mostrou, e no ëse un avversäio de (unna persoña innoçente), perché (defendendo) unna persoña ch’a tradisce,
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهٗ لَهَمَّتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ اَنْ يُّضِلُّوْكَۗ وَمَا يُضِلُّوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّوْنَكَ مِنْ شَيْءٍ ۗ وَاَنْزَلَ اللّٰهُ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُۗ وَكَانَ فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكَ عَظِيْمًا
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaika wa raḥmatuhū lahammaṭ-ṭā'ifatum minhum ay yuḍillūk(a), wa mā yuḍillūna illā anfusahum wa mā yaḍurrūnaka min syai'(in), wa anzalallāhu ‘alaikal-kitāba wal-ḥikmata wa ‘allamaka mā lam takun ta‘lam(u), wa kāna faḍlullāhi ‘alaika ‘aẓīmā(n).
E se no fïse pe-a graçia de Allah e a seu misericordia in sce ti (ò Muhammad), un gruppo de loiatri de seguo o l’avieiva çercou de portâte à fâte stradda. Ma se sciortan solo che loiatri mæximi, e no ve fan nisciun mâ. E (anche perché) Allah o t’à revelou o Libbro (o Coran) e a Saviessa (a Sunnah), e o t’à mostrou quello che no conosceiva. A generositæ de Allah in sce ti a l'é immensa.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).
O ti che credde! Continuâ à credde inte Allah e into seu Messaggê (Muhammad) e into Libbro (Al-Qur’an) ch’o l’é stæto revelou a-o seu Messaggê, coscì comme inti libbri ch’en stæti revelæ avanti. Chi no credde inte Allah, inti seu angeli, inti seu libbri, inti seu messaggê e inte l’Urtimo Giorno, aloa de fæto, quella persoña a l’é anæta ben ben lontan pe stradda.
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗوَاِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسٰلَتَهٗ ۗوَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhar-rasūlu ballig mā unzila ilaika mir rabbik(a), wa illam taf‘al famā ballagta risālatah(ū), wallāhu ya‘ṣimuka minan-nās(i), innallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
O Apòstolo! Trasmette quello che o teu Segnô o t’à revelou. Se no fai (quello che t’é stæto ordenou de fâ) veu dî che no trasmette o Seu messaggio. E Allah o ti protezze da-o (danno) uman. De fæto, Allah o no guidda i increduli.
اَنْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اُنْزِلَ الْكِتٰبُ عَلٰى طَاۤىِٕفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَاۖ وَاِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغٰفِلِيْنَۙ
an taqūlū innamā unzilal-kitābu ‘alā ṭā'ifataini min qablinā, wa in kunnā ‘an dirāsatihim lagāfilīn(a).
(Ammò mandou zu o Coran) de mòddo che ti (no) dixe: «Sto libbro o l’é stæto revelou solo à doî gruppi avanti de niatri (ebrëi e crestien) e de fæto, no gh’emmo da fâ attençion à quello che lezan»,
اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ
au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).
o che ti (no) dixe: «Se o Libbro o ne fïse stæto revelou, saieivimo stæti ciù guiddæ de loiatri». De fæto, gh’é vegnuo à ti unna spiegaçion ciæa, unna guidda e unna misericordia da-o to Segnô. Chi l’é ciù ingiusto de quello ch’o nega i versci de Allah e o se destacca da loiatri? Into futuo, premiemmo quelli che se destaccan da-i Nòstri versci con un castiggo duro, perché se destaccan delongo.
وَاِذَا لَمْ تَأْتِهِمْ بِاٰيَةٍ قَالُوْا لَوْلَا اجْتَبَيْتَهَاۗ قُلْ اِنَّمَآ اَتَّبِعُ مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ مِنْ رَّبِّيْۗ هٰذَا بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa iżā lam ta'tihim bi'āyatin qālū lau lajtabaitahā, qul inamā attabi‘u mā yūḥā ilayya mir rabbī, hāżā baṣā'iru mir rabbikum wa hudaw wa raḥmatul liqaumiy yu'minūn(a).
E se ti (Mahomed) no ghe leze un verscio, ghe dixan: «Perché no ti componi o verscio ti mæximo?» Di (Muhammad): «De fæto, vago apreuvo solo à quello che o mæ Segnô o m’à revelou. (Al-Qur’an) ste chì en de preuve ciæe da-o vòstro Segnô, guidda e misericordia pe quelli che creddan».
وَلَىِٕنْ شِئْنَا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ بِهٖ عَلَيْنَا وَكِيْلًاۙ؉؉
wa la'in syi'nā lanażhabanna bil-lażī auḥainā ilaika ṡumma lā tajidu laka bihī ‘alainā wakīlā(n).
E de fæto, se Noi gh’avescimo vosciuo, aviemmo destruto quello che t’emmo revelou (Mahommed), e no t’avieivi trovou un solo defensô contra de Noi.
وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ
wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).
E Noi emmo mandou zu (o Coran) in veitæ e (o Coran) o l’é vegnuo zu con (portâ) a veitæ. E t’emmo mandou (Mahomed), solo comme portâ de boñe novitæ e avvertitô.
وَقُرْاٰنًا فَرَقْنٰهُ لِتَقْرَاَهٗ عَلَى النَّاسِ عَلٰى مُكْثٍ وَّنَزَّلْنٰهُ تَنْزِيْلًا
wa qur'ānan faraqnāhu litaqra'ahū ‘alan-nāsi ‘alā mukṡiw wa nazzalnāhu tanzīlā(n).
E o Coran (Noi l’emmo revelou) de maniman coscì che ti (Mahomed) o leze a-e gente pian pianin e Noi l’emmo revelou de maniman .
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ
al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).
Lode à Allah, ch’o l’à mandou zu o Libbro (o Coran) a-o seu servitô e o no l’à fæto storto;
وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا
watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).
E reçita (Mahomed) quello ch’o t’é stæto revelou, saieiva à dî o Libbro do teu Segnô (o Coran). Nisciun o peu cangiâ e seu frase. E no saiæ bon de trovâ refugio se no inte Lê .
وَقَالُوْا لَوْلَا يَأْتِيْنَا بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اَوَلَمْ تَأْتِهِمْ بَيِّنَةُ مَا فِى الصُّحُفِ الْاُوْلٰى
wa qālū lau lā ya'tīnā bi'āyatim mir rabbih(ī), awalam ta'tihim bayyinatu mā fiṣ-ṣuḥufil-ūlā.
E lô dixan: «Perché o no n’à portou un segno (preuva) da-o seu Segnô?» No gh’é vegnuo à loiatri de preuve (reale) comme quelle mensunæ inti libbri passæ?
لَقَدْ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ كِتٰبًا فِيْهِ ذِكْرُكُمْۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ ࣖ
laqad anzalnā ilaikum kitāban fīhi żikrukum, afalā ta‘qilūn(a).
De fæto, t’emmo mandou zu un Libbro (o Coran) donde gh’é un avvertimento pe ti. Allora no ti capisci?
وَاِنَّهٗ لَتَنْزِيْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa innahū latanzīlu rabbil-‘ālamīn(a).
E de fæto, questo (Al-Qur’an) o l’é stæto pe in davei mandou zu da-o Segnô de tutti i mondi,
نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاَمِيْنُ ۙ
nazala bihir rūḥul-amīn(u).
O quæ o l'é stæto portou zu da-o ar-Ruh al-Amin (Jibril),
عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ ۙ
‘alā qalbika litakūna minal-munżirīn(a).
into teu cheu (Muhammad) coscì che ti segge tra quelli che avvertan,
وَاِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْاٰنَ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ عَلِيْمٍ
wa innaka latulaqqal-qur'āna mil ladun ḥakīmin ‘alīm(in).
E de fæto ti (Muhammad) t’æ reçevuo pe in davei o Coran da (Allah) o Ciù Savio, o Tutto Consciente.
اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ يُتْلٰى عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَّذِكْرٰى لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
awalam yakfihim annā anzalnā ‘alaikal-kitāba yutlā ‘alaihim, inna fī żālika laraḥmataw wa żikrā liqaumiy yu'minūn(a).
No ghe basta che gh’emmo mandou zu o Libbro (o Coran) ch’o gh’é stæto reçitou? De fæto, into (Coran) gh’é de gren benediçioin e leçioin pe quelli che creddan.
تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ
tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).
No gh’é dubio che a revelaçion do Coran a ne vëgne da-o Segnô de tutti i mondi.
اَؤُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْۢ بَيْنِنَا ۗبَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ ذِكْرِيْۚ بَلْ لَّمَّا يَذُوْقُوْا عَذَابِ ۗ
a'unzila ‘alaihiż-żikru mim baininā, bal hum fī syakkim min żikrī, bal lammā yażūqū ‘ażāb(i).
perché o Coran o gh’é stæto revelou tra de nò?» De fæto, mettan in dubio o Mò Coran, ma no an sentio o (Mò) castiggo.
كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ اِلَيْكَ مُبٰرَكٌ لِّيَدَّبَّرُوْٓا اٰيٰتِهٖ وَلِيَتَذَكَّرَ اُولُوا الْاَلْبَابِ
kitābun anzalnāhu ilaika mubārakul liyaddabbarū āyātihī wa liyatażakkara ulul-albāb(i).
O Libbro (o Coran) ch’emmo revelou à ti o l’é pin de benediçioin, che pòssan meditâ in scî seu versci, e che quelli de comprenscion pòssan ëse arregordæ.
اِنَّآ اَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّٰهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّيْنَۗ
innā anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi fa‘budillāha mukhliṣal lahud-dīn(a).
De fæto, Noi gh’emmo mandou zu o Libbro (o Coran) à ti (Mahomed) con (portâ) a veitæ. Coscì adora Allah con scinçeritæ e scinçeritæ inta vòstra religion.
اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ
innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).
De fæto, Noi gh’emmo mandou zu o Libbro (o Coran) ch’o pòrta a veitæ à l’umanitæ; Chi reçeive a guidda alloa (a guidda) o l’é pe lê mæximo, e chi se perde alloa in veitæ l’errô o l’é pe lê mæximo, e no ti l’é quello ch’o l’é responsabile de loiatri.
كَذٰلِكَ يُوْحِيْٓ اِلَيْكَ وَاِلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكَۙ اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
każālika yūḥī ilaika wa ilal-lażīna min qablik(a), allāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).
Coscì Allah, l’Onnipotente, o Savio o l’à revelou à ti (Mahomed) e à quelli ch’en vegnui avanti de ti.
وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ قُرْاٰنًا عَرَبِيًّا لِّتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَا وَتُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لَا رَيْبَ فِيْهِ ۗفَرِيْقٌ فِى الْجَنَّةِ وَفَرِيْقٌ فِى السَّعِيْرِ
wa każālika auḥainā ilaika qur'ānan ‘arabiyyal litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā wa tunżira yaumal-jam‘i lā raiba fīh(i), farīqun fil-jannati wa farīqun fis-sa‘īr(i).
E coscì t’emmo revelou o Coran in arabo, pe poei avvertî i abitanti da capitâ (Mecca) e i abitanti de (paixi) d’in gio à lê e avvertîte do giorno de l’assemblea (Giorno do Judiçio) che no gh’é dubio. Quarchedun o va in çê e quarchedun o va à l’inferno.
اَللّٰهُ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ وَالْمِيْزَانَ ۗوَمَا يُدْرِيْكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيْبٌ
allāhul-lażī anzalal-kitāba bil-ḥaqqi wal-mīzān(a), wa mā yudrīka la‘allas-sā‘ata qarīb(un).
Allah o l’à mandou zu o Libbro (Al-Qur’an) con (portâ) veitæ e equilibrio (giustiçia). E ti saveivi, fòscia a fin do mondo a l'é vexiña?
وَكَذٰلِكَ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ رُوْحًا مِّنْ اَمْرِنَا ۗمَا كُنْتَ تَدْرِيْ مَا الْكِتٰبُ وَلَا الْاِيْمَانُ وَلٰكِنْ جَعَلْنٰهُ نُوْرًا نَّهْدِيْ بِهٖ مَنْ نَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِنَا ۗوَاِنَّكَ لَتَهْدِيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍۙ
wa każālika auḥainā ilaika rūḥam min amrinā, mā kunta tadrī mal-kitābu wa lal-īmānu wa lākin ja‘alnāhu nūran nahdī bihī man nasyā'u min ‘ibādinā, wa innaka latahdī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
E coscì Noi gh’emmo revelou à ti (Mahomed) o spïto (do Coran) pe-o Nòstro comando. In passou no saveivi quæ o l’ea o Libbro (Al-Qur’an) e quæ a l’ea a fede, ma Noi emmo fæto do Coran unna luxe, con lê emmo dæto a guidda à chi voemmo tra i Nòstri servitoî. E pe in davei, ti guiddi pe in davei (o pòpolo) a-o cammin drito,
اِنَّآ اَنْزَلْنٰهُ فِيْ لَيْلَةٍ مُّبٰرَكَةٍ اِنَّا كُنَّا مُنْذِرِيْنَ
innā anzalnāhu fī lailatim mubārakatin innā kunnā munżirīn(a).
veramente l’emmo mandou zu inte unna neutte benedetta. ) De fæto, semmo Noi che dæmo l’avvertimento.
تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
Mandou zu da-o Segnô de tutti i mondi.
اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍۙ
innahū laqaulu rasūlin karīm(in).
De fæto, lê (o Coran) o l’é pe in davei unna revelaçion (revelâ a-o) nòbile Messaggê,
تَنْزِيْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
tanzīlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
O (o Coran) o l’é unna revelaçion mandâ zu da-o Segnô de tutti i mondi.
اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ تَنْزِيْلًاۚ
innā naḥnu nazzalnā ‘alaikal-qur'āna tanzīlā(n).
De fæto, semmo Noi ch’emmo revelou o Coran à ti (Mahomed) de maniman.
رَسُوْلٌ مِّنَ اللّٰهِ يَتْلُوْا صُحُفًا مُّطَهَّرَةًۙ
rasūlum minallāhi yatlū ṣuḥufam muṭahharah(tan).
(saieiva à dî) un Messaggê de Allah (Mahomed) ch’o reçita e pagine sacre (Al-Qur’an),