فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
אַזוי, דאַנק גאָט'ס חסד, ביסט דו (מוחמד) געווען מילד צו זיי. אויב דו האַנדסט שווער און האָסט אַ גראָב האַרץ, וועלן זיי זיכער זיך אָפּטיילן פון די אַרום דיר. דעריבער, מוחל זיי און בעט פֿאַר מחילה פֿאַר זיי, און באַראַט זיך מיט זיי אין דעם ענין. דערנאָך, ווען דו וועסט האָבן באַשלאָסן, דאַן לייג דיין צוטרוי אין גאָט. טאַקע, גאָט ליבט די וואָס שטעלן זייער צוטרוי אין אים.
لَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ اِلٰى مَا مَتَّعْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِيْنَ
lā tamuddanna ‘ainaika ilā mā matta‘nā bihī azwājam minhum wa lā taḥzan ‘alaihim wakhfiḍ janāḥaka lil-mu'minīn(a).
קיינמאָל זאָלסטו (מוחמד) נישט דרייען דיין בליק צו די פאַרגעניגן פון לעבן וואָס מיר האָבן געגעבן צו עטלעכע גרופּעס פון זיי (נישט-גלייביקע), און זייט נישט טרויעריק צו זיי און זייט נישט עניו צו די וואָס גלויבן.
اِدْفَعْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُ السَّيِّئَةَۗ نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَصِفُوْنَ
idfa‘ bil-latī hiya aḥsanus-sayyi'ah(ta), naḥnu a‘lamu bimā yaṣifūn(a).
אָפּוואַרפן זייערע שלעכטע מעשים אויף אַ בעסערן (וועג), מיר ווייסן בעסער וואָס זיי צושרייבן (צו אַלאַה).
وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ
wakhfiḍ janāḥaka limanittaba‘aka minal-mu'minīn(a).
און זיך דערנידעריקן צו די וואָס גלויבן וואָס גייען דיר נאָך.