وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).
Yɛ (an wla kpɛn su), kɛ E yoli sua’n (Kaaba) kɛ sran’m be yialɛ lika’n, ɔ nin lika nga be kwla tran lɛ’n. Yɛ maan be yo maan Ibrahim i makam’n yo srɛlɛ lika. Yɛ E seli Abraamu nin Ismail kɛ: “An yo min sua’n i sanwun be nga be ti tawaf’n, nin be nga be ti iktikaf’n, nin be nga be koto’n, ɔ nin be nga be koto’n be ti!”
۞ اِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ اَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ اَنْ يَّطَّوَّفَ بِهِمَا ۗ وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًاۙ فَاِنَّ اللّٰهَ شَاكِرٌ عَلِيْمٌ
innaṣ-ṣafā wal-marwata min sya‘ā'irillāh(i), faman ḥajjal-baita awi‘tamara falā junāḥa ‘alaihi ay yaṭṭawwafa bihimā, wa man taṭawwa‘a khairan fa innallāha syākirun ‘alīm(un).
I kpa bɔbɔ’n, Safa nin Marwah be o Allah i syi’ar (Ɲanmiɛn sulɛ wafa’n) nun. Ɔ maan sran kwlaa ng’ɔ yo Hajj Allah i sua’n nun lɔ’n, annzɛ ng’ɔ yo Umrah’n, sa tɛ fi nunmɛn i su kɛ ɔ yo Sa’i be nɲɔn’n be afiɛn. Yɛ sran kwlaa ng’ɔ tu i klun yo sa kpa’n, Allah si like kwlaa, ɔ si like kwlaa.