وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).
او (یاد کړئ)، کله چې موږ کور (کعبه) د خلکو لپاره د راټولیدو ځای او د امن ځای وټاکه. او د ابراهیم مقام د لمانځه ځای وګرځوئ. او موږ ابراهیم او اسماعیل ته امر کړی و چې "زما کور د طواف کونکو، اعتکاف کونکو، رکوع کونکو او سجده کونکو لپاره پاک کړئ!"
۞ اِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ اَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ اَنْ يَّطَّوَّفَ بِهِمَا ۗ وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًاۙ فَاِنَّ اللّٰهَ شَاكِرٌ عَلِيْمٌ
innaṣ-ṣafā wal-marwata min sya‘ā'irillāh(i), faman ḥajjal-baita awi‘tamara falā junāḥa ‘alaihi ay yaṭṭawwafa bihimā, wa man taṭawwa‘a khairan fa innallāha syākirun ‘alīm(un).
په حقیقت کې صفا او مروه د الله د دین له نښو څخه دي. نو څوک چې د بیت الله حج یا عمره وکړي، نو په هغه باندې هیڅ ګناه نشته چې د دوی ترمنځ سعی وکړي. او څوک چې په خپله خوښه ښه کار وکړي، نو الله تعالی قدردان او پوه دی.