وَاِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَاَمْنًاۗ وَاتَّخِذُوْا مِنْ مَّقَامِ اِبْرٰهٖمَ مُصَلًّىۗ وَعَهِدْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ اَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْعٰكِفِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż ja‘alnal-baita maṡābatal lin-nāsi wa amnā(n), wattakhiżū mim maqāmi ibrāhīma muṣallā(n), wa ‘ahidnā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla an ṭahhirā baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-‘ākifīna war-rukka‘is-sujūd(i).
Һәм (хәтерләгеҙ), Беҙ өйҙө (Ҡәғбәтулланы) кешеләр өсөн йыйылыу урыны һәм имен урын иттек. Һәм Ибраһимдың мәкәмен намаҙ урыны ит. Һәм Беҙ Ибраһим менән Исмәғилгә: «Минең өйөмдө тауаф итеүселәр, иҡтикәф итеүселәр, рөкүк итеүселәр һәм сәждә ҡылыусылар өсөн таҙартығыҙ!»
۞ اِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَاۤىِٕرِ اللّٰهِ ۚ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ اَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ اَنْ يَّطَّوَّفَ بِهِمَا ۗ وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًاۙ فَاِنَّ اللّٰهَ شَاكِرٌ عَلِيْمٌ
innaṣ-ṣafā wal-marwata min sya‘ā'irillāh(i), faman ḥajjal-baita awi‘tamara falā junāḥa ‘alaihi ay yaṭṭawwafa bihimā, wa man taṭawwa‘a khairan fa innallāha syākirun ‘alīm(un).
Ысынында иһә Сафа һәм Мәрүә Аллаһы Тәғәләнең сиғәренең (диненең) бер өлөшө булып тора. Тимәк, кем Аллаһ йортона хаж ҡылһа йәки ғөмрә ҡылһа, был ике арала сәйи ҡылғанда уға бер ниндәй ҙә гонаһ юҡ. Кем үҙ теләге менән изге эштәр ҡылһа, Аллаһ рәхмәтле, белеүсе!