اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۙ اُولٰۤىِٕكَ يَرْجُوْنَ رَحْمَتَ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hājarū wa jāhadū fī sabīlillāh(i), ulā'ika yarjūna raḥmatallāh(i), wallāhu gafūrur raḥīm(un).
തീർച്ചയായും വിശ്വസിക്കുകയും, സ്വദേശം വെടിയുകയും, അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ ജിഹാദ് നടത്തുകയും ചെയ്തവരാരോ അവർ അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നവരാകുന്നു. അല്ലാഹു ഏറെ പൊറുക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു.
فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ اَنِّيْ لَآ اُضِيْعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنْكُمْ مِّنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثٰى ۚ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍ ۚ فَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا وَاُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاُوْذُوْا فِيْ سَبِيْلِيْ وَقٰتَلُوْا وَقُتِلُوْا لَاُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاُدْخِلَنَّهُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ ثَوَابًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عِنْدَهٗ حُسْنُ الثَّوَابِ
fastajāba lahum rabbuhum annī lā uḍī‘u ‘amala ‘āmilim minkum min żakarin au unṡā, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fal-lażīna hājarū wa ukhrijū min diyārihim wa ūżū fī sabīlī wa qātalū wa qutilū la'ukaffiranna ‘anhum sayyi'ātihim wa la udkhilannahum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), ṡawābam min ‘indillāh(i), wallāhu ‘indahū ḥusnuṡ-ṡawāb(i).
അപ്പോൾ അവരുടെ രക്ഷിതാവ് അവരുടെ ആവശ്യം നിറവേറ്റി. പുരുഷനായാലും സ്ത്രീയായാലും, നിങ്ങളിൽ നിന്ന് സൽകർമ്മം പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരാളുടെയും കർമ്മം ഞാൻ പാഴാക്കുകയില്ല. കാരണം നിങ്ങളിൽ ചിലർ മറ്റു ചിലരിൽ നിന്നുള്ളവരാണ്. അതിനാൽ, സ്വദേശം വെടിഞ്ഞ് പോകുകയും, സ്വന്തം വീടുകളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെടുകയും, എന്റെ മാർഗത്തിൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും, യുദ്ധം ചെയ്യുകയും, കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടുള്ളവരുടെ തിന്മകൾ ഞാൻ എഴുതിത്തള്ളുകയും, താഴ്ഭാഗത്ത് കൂടി അരുവികൾ ഒഴുകുന്ന സ്വർഗത്തോപ്പുകളിൽ അവരെ പ്രവേശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്നുള്ള പ്രതിഫലമത്രെ അത്. അല്ലാഹുവിന്റെ പക്കൽ നിന്നുള്ള ഉത്തമമായ പ്രതിഫലമുണ്ട്.
وَدُّوْا لَوْ تَكْفُرُوْنَ كَمَا كَفَرُوْا فَتَكُوْنُوْنَ سَوَاۤءً فَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ اَوْلِيَاۤءَ حَتّٰى يُهَاجِرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوْا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَّلَا نَصِيْرًاۙ
waddū lau takfurūna kamā kafarū fa takūnūna sawā'an falā tattakhiżū minhum auliyā'a ḥattā yuhājirū fī sabīlillāh(i), fa in tawallau fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu wajattumūhum, wa lā tattakhiżū minhum waliyyaw wa lā naṣīrā(n).
അവർ അവിശ്വാസികളായതുപോലെ നിങ്ങളും അവിശ്വാസികളാകണമെന്നും അങ്ങനെ നിങ്ങളും (അവരെപ്പോലെ തന്നെ) ആകണമെന്നും അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവർ അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതുവരെ അവരിൽ ആരെയും നിങ്ങളുടെ മിത്രങ്ങളാക്കരുത്. അവർ പിന്തിരിഞ്ഞുകളഞ്ഞാൽ, അവരെ നിങ്ങൾ പിടികൂടി, അവരെ എവിടെ കണ്ടാലും കൊന്നുകളയുക. അവരിൽ ആരെയും ഉറ്റ മിത്രമോ സഹായിയോ ആക്കരുത്.
اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَفّٰىهُمُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ ظَالِمِيْٓ اَنْفُسِهِمْ قَالُوْا فِيْمَ كُنْتُمْ ۗ قَالُوْا كُنَّا مُسْتَضْعَفِيْنَ فِى الْاَرْضِۗ قَالُوْٓا اَلَمْ تَكُنْ اَرْضُ اللّٰهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوْا فِيْهَا ۗ فَاُولٰۤىِٕكَ مَأْوٰىهُمْ جَهَنَّمُ ۗ وَسَاۤءَتْ مَصِيْرًاۙ
innal-lażīna tawaffāhumul-malā'ikatu ẓālimī anfusihim qālū fīma kuntum, qālū kunnā mustaḍ‘afīna fil-arḍ(i), qālū alam takun arḍullāhi wāsi‘atan fa tuhājirū fīhā, fa ulā'ika ma'wāhum jahannam(u), wa sā'at maṣīrā(n).
തീർച്ചയായും, മലക്കുകൾ സ്വന്തത്തോട് തന്നെ ക്രൂരത കാണിച്ച് ജീവൻ അപഹരിച്ചവരോട് അവർ ചോദിച്ചു: "നിങ്ങൾ എങ്ങനെയുണ്ട്?" അവർ മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഭൂമിയിൽ (മക്കയിൽ) അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ജനങ്ങളാണല്ലോ ഞങ്ങൾ." അവർ ചോദിച്ചു: "ഭൂമി വിശാലമല്ലേ, നിങ്ങൾക്ക് അവിടെ ഹിജ്‌റ ചെയ്യാൻ കഴിയേണ്ടതിന്?" അപ്പോൾ അവർ നരകത്തിലാണ്, അത് (ജഹാനം) തിരിച്ചുവരാൻ ഏറ്റവും മോശമായ സ്ഥലമാണ്.
۞ وَمَنْ يُّهَاجِرْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يَجِدْ فِى الْاَرْضِ مُرٰغَمًا كَثِيْرًا وَّسَعَةً ۗوَمَنْ يَّخْرُجْ مِنْۢ بَيْتِهٖ مُهَاجِرًا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ اَجْرُهٗ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ
wa may yuhājir fī sabīlillāhi yajid fil-arḍi murāgaman kaṡīraw wa sa‘ah(tan), wa may yakhruj mim baitihī muhājiran ilallāhi wa rasūlihī ṡumma yudrik-hul-mautu faqad waqa‘a ajruhū ‘alallāh(i), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ ആരെങ്കിലും സ്വദേശം വെടിഞ്ഞാൽ, തീർച്ചയായും അവന് ഭൂമിയിൽ പലായനം ചെയ്യാൻ വിശാലമായ ഒരു സ്ഥലവും ധാരാളം (ഉപജീവനമാർഗങ്ങളും) കണ്ടെത്താനാകും. അല്ലാഹുവിനും അവന്റെ ദൂതനും വേണ്ടി പലായനം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ട് ആരെങ്കിലും തന്റെ വീട് വിട്ടുപോയാൽ (അവൻ തന്റെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തുന്നതിന് മുമ്പ്) മരണം അവനെ പിടികൂടിയാൽ, തീർച്ചയായും അവന്റെ പ്രതിഫലം അല്ലാഹുവിങ്കൽ സ്ഥിരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹു ഏറെ പൊറുക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു.
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
തീർച്ചയായും വിശ്വസിക്കുകയും, സ്വദേശം വെടിഞ്ഞ് പോകുകയും, അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ തങ്ങളുടെ സ്വത്തുക്കളും ശരീരങ്ങളും കൊണ്ട് സമരം ചെയ്യുകയും, (മുഹാജിറുകൾക്ക്) അഭയം നൽകുകയും സഹായിക്കുകയും ചെയ്തവരും പരസ്പരം സംരക്ഷണം നൽകുന്നു. വിശ്വസിച്ചിട്ട് സ്വദേശം വെടിഞ്ഞ് പോകാത്തവർക്ക്, അവർ സ്വദേശം വെടിഞ്ഞ് പോകുന്നതുവരെ അവരെ സംരക്ഷിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് യാതൊരു ബാധ്യതയുമില്ല. (എന്നാൽ) മതകാര്യത്തിൽ അവർ നിങ്ങളോട് സഹായം ചോദിച്ചാൽ, നിങ്ങളും അവരും തമ്മിൽ കരാറിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആളുകളെ ഒഴികെ, സഹായിക്കാൻ നിങ്ങൾ ബാധ്യസ്ഥരാണ്. അല്ലാഹു നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം കാണുന്നവനാകുന്നു.
وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّاۗ لَهُمْ مَّغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ
wal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika humul-mu'minūna ḥaqqā(n), lahum magfirtuw wa rizqun karīm(un).
വിശ്വസിക്കുകയും, സ്വദേശം വെടിഞ്ഞ് പോകുകയും, അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ സമരത്തിൽ ഏർപെടുകയും ചെയ്തവരും, (മുഹാജിറുകൾക്ക്) അഭയം നൽകുകയും സഹായിക്കുകയും ചെയ്തവരും തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ വിശ്വാസികൾ. അവർക്ക് പാപമോചനവും മാന്യമായ ഉപജീവനവും ലഭിക്കും.
اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۙ اَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ
allażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, a‘ẓamu darajatan ‘indallāh(i), wa ulā'ika humul-fā'izūn(a).
വിശ്വസിക്കുകയും, സ്വദേശം വെടിയുകയും, തങ്ങളുടെ സ്വത്തുക്കളും ശരീരങ്ങളും കൊണ്ട് അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ സമരം നടത്തുകയും ചെയ്തവരാരോ അവർ അല്ലാഹുവിങ്കൽ ഉന്നത സ്ഥാനമുള്ളവരാണ്. അവരാണ് വിജയം നേടിയവർ.
وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِى اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوْا لَنُبَوِّئَنَّهُمْ فِى الدُّنْيَا حَسَنَةً ۗوَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ اَكْبَرُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَۙ
wal-lażīna hājarū fillāhi mim ba‘di mā ẓulimū lanubawwi'annahum fid-dun-yā ḥasanah(tan), wa la'ajrul-ākhirati akbar(u), lau kānū ya‘lamūn(a).
അക്രമത്തിന് വിധേയരായ ശേഷം അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ സ്വദേശം വെടിഞ്ഞ് പോയവർക്ക് നാം ഇഹലോകത്ത് നല്ലൊരു സ്ഥാനം നൽകുക തന്നെ ചെയ്യും. പരലോകത്തെ പ്രതിഫലം തീർച്ചയായും ഏറ്റവും വലുതായിരിക്കും; അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ!
وَالَّذِيْنَ هَاجَرُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ثُمَّ قُتِلُوْٓا اَوْ مَاتُوْا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللّٰهُ رِزْقًا حَسَنًاۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ
wal-lażīna hājarū fī sabīlillāhi ṡumma qutilū au mātū layarzuqannahumullāhu rizqan ḥasanā(n), wa innallāha lahuwa khairur-rāziqīn(a).
അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ സ്വദേശം വെടിഞ്ഞതിന് ശേഷം കൊല്ലപ്പെടുകയോ മരിക്കുകയോ ചെയ്തവർക്ക് തീർച്ചയായും അല്ലാഹു സ്വർഗത്തിൽ വിജയം നൽകുന്നതാണ്. തീർച്ചയായും അല്ലാഹു തന്നെയാണ് ഉപജീവനം നൽകുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമൻ.
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
നിങ്ങളിൽ കഴിവുള്ളവരും അവസരങ്ങളുള്ളവരും (തങ്ങളുടെ) ബന്ധുക്കൾക്കും ദരിദ്രർക്കും അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗത്തിൽ സ്വദേശം വെടിഞ്ഞവർക്കും (സഹായം) നൽകുകയില്ലെന്ന് സത്യം ചെയ്യരുത്, അവർ ക്ഷമിക്കുകയും ക്ഷമിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ. അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് പൊറുത്തുതരുന്നത് നിങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലേ? അല്ലാഹു ഏറെ പൊറുക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമാകുന്നു.
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۗوَاِنْ جَاهَدٰكَ لِتُشْرِكَ بِيْ مَا لَيْسَ لَكَ بِهٖ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۗاِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَاُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi ḥusnā(n), wa in jāhadāka litusyrika bī mā laisa laka bihī ‘ilmun falā tuṭi‘humā, ilayya marji‘ukum fa'unabbi'ukum bimā kuntum ta‘malūn(a).
മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ മാതാപിതാക്കളോട് നല്ല നിലയിൽ വർത്തിക്കണമെന്ന് നാം നിർബന്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു. നിനക്ക് യാതൊരു അറിവുമില്ലാത്ത വല്ലതിനെയും എന്നോട് പങ്കുചേർക്കാൻ അവർ നിന്നെ നിർബന്ധിച്ചാൽ അവരെ നീ അനുസരിക്കരുത്. എന്റെ അടുത്തേക്ക് തന്നെയാണ് നിങ്ങളുടെ മടക്കം. നിങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചതിനെ കുറിച്ച് ഞാൻ നിങ്ങളെ വിവരമറിയിക്കും.
لِلْفُقَرَاۤءِ الْمُهٰجِرِيْنَ الَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ وَاَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا وَّيَنْصُرُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصّٰدِقُوْنَۚ
lil-fuqarā'il-muhājirīnal-lażīna ukhrijū min diyārihim wa amwālihim yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānaw wa yanṣurūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika humuṣ-ṣādiqūn(a).
(കൊള്ളയടിക്കുന്ന സ്വത്തുക്കളും) അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്നുള്ള അനുഗ്രഹവും പ്രീതിയും തേടുന്നതിനും അല്ലാഹുവിനെയും അവന്റെ ദൂതനെയും സഹായിക്കുന്നതിനും വേണ്ടി സ്വത്തുക്കൾ ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വന്തം നാടുകളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട ദരിദ്രർക്കുള്ളതാണ്. അവരാണ് യഥാർത്ഥ മനുഷ്യർ.