رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيْهِمْ ۗ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ
rabbanā wab‘aṡ fīhim rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātika wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa yuzakkīhim, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).
हे हाम्रा प्रभु, तिनीहरूमाझ तिनीहरूमध्येबाट एक जना रसूल पठाउनुहोस् जसले तिनीहरूलाई तपाईंको आयतहरू सुनाऊन्, तिनीहरूलाई किताब र बुद्धिमत्ता सिकाऊन् र तिनीहरूलाई शुद्ध पारून्। निस्सन्देह, तपाईं सबैभन्दा शक्तिशाली र सबैभन्दा बुद्धिमानी हुनुहुन्छ।"
اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْۘ اَلَّذِيْنَ خَسِرُوْٓا اَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُوْنَ ࣖ
al-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, al-lażīna khasirū anfusahum fahum lā yu'minūn(a).
जसलाई हामीले किताब दिएका छौं, तिनीहरूले उहाँ (मुहम्मद) लाई आफ्ना सन्तानहरूलाई चिनेझैं चिन्छन्। जसले आफैलाई हानि पुर्याउँछन्, तिनीहरू (अल्लाहमा) विश्वास गर्दैनन्।
اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(अर्थात्) ती मानिसहरू जसले रसूलको अनुसरण गर्छन्, जो उम्मी (पढ्न र लेख्न सक्दैनन्) पैगम्बर हुन् जसको (नाम) तिनीहरूले तोरात र सुसमाचारमा लेखिएको पाउँछन्, जसले तिनीहरूलाई सही काम गर्न आदेश दिन्छन् र गलत कामबाट निषेध गर्छन्, र जसले तिनीहरूको लागि राम्रो कुरालाई अनुमति दिन्छन् र तिनीहरूको लागि नराम्रो कुरालाई निषेध गर्छन्, र तिनीहरूलाई तिनीहरूमाथि भएका बोझ र बन्धनहरूबाट मुक्त गर्छन्। जहाँसम्म उहाँमा विश्वास गर्ने, उहाँको महिमा गर्ने, उहाँलाई सहयोग गर्ने र उहाँमाथि अवतरित भएको उज्ज्वल प्रकाश (कुरान) को पालना गर्नेहरू भाग्यशाली मानिसहरू हुन्।
وَاِنَّهٗ لَفِيْ زُبُرِ الْاَوَّلِيْنَ
wa innahū lafī zuburil-awwalīn(a).
अनि वास्तवमा, (कुरान) प्राचीन मानिसहरूका पुस्तकहरूमा (उल्लेख गरिएको) छ।
اَوَلَمْ يَكُنْ لَّهُمْ اٰيَةً اَنْ يَّعْلَمَهٗ عُلَمٰۤؤُا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ
awalam yakul lahum āyatan ay ya‘lamahū ‘ulamā'u banī isrā'īl(a).
के यो उनीहरूको लागि (पर्याप्त) प्रमाण होइन कि इस्रायलका सन्तानका विद्वानहरूलाई यो थाहा थियो?
قُلْ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَكَفَرْتُمْ بِهٖ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِّنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى مِثْلِهٖ فَاٰمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
qul ara'aitum in kāna min ‘indillāhi wa kafartum bihī wa syahida syāhidum mim banī isrā'īla ‘alā miṡlihī fa āmana wastakbartum, innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
भनिदेऊ, “मलाई बुझाऊ, यदि यो (कुरान) वास्तवमा अल्लाहबाट आएको हो र तिमीहरूले यसलाई अस्वीकार गर्यौ भने, जबकि इस्राएलका सन्तानहरूमध्ये एक जना साक्षी थियो जसले कुरानमा उल्लेख गरिएको जस्तै (सत्य) स्वीकार गर्यो र त्यसपछि उसले विश्वास गर्यो भने पनि तिमीहरू के सोच्दछौ? वास्तवमा, अल्लाहले अत्याचारीहरूलाई मार्गदर्शन गर्दैनन्।”
وَاِذْ قَالَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِنِّيْ رَسُوْلُ اللّٰهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرٰىةِ وَمُبَشِّرًاۢ بِرَسُوْلٍ يَّأْتِيْ مِنْۢ بَعْدِى اسْمُهٗٓ اَحْمَدُۗ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ قَالُوْا هٰذَا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iż qāla ‘īsabnu maryama yā banī isrā'īla innī rasūlullāhi ilaikum muṣaddiqal limā baina yadayya minat-taurāti wa mubasysyiram birasūliy ya'tī mim ba‘dismuhū aḥmad(u), falammā jā'ahum bil-bayyināti qālū hāżā siḥrum mubīn(un).
र (याद गर) जब मरियमका छोरा ईसाले भने, “हे इस्रायलका सन्तानहरू! म तिमीहरूको लागि अल्लाहको रसूल हुँ, मभन्दा अगाडिको किताब, अर्थात् तौरातलाई पुष्टि गर्ने र एक रसूलको शुभसूचना दिनेवाला हुँ जो मपछि आउनेछन्, जसको नाम अहमद (मुहम्मद) हो।” तर जब रसूल तिनीहरूकहाँ स्पष्ट प्रमाणहरू लिएर आए, तिनीहरूले भने, “यो त साँच्चै जादू हो।”