قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ
qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
Hien (Hud) huet geäntwert: "Tatsächlech, Haass a Roserei vu Gott wäerten iech treffen. Wëllt Dir mat mir iwwer d'Nimm (Idolen) streiden, déi Dir an Är Vorfahren selwer erschaf hutt, och wann Allah keng Informatioun dofir opgedeckt huet? Wann jo, waart! Tatsächlech sinn ech och mat iech ënner deenen, déi waarden."
وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّمَا لَيْسَ لَهُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ
wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa mā laisa lahum bihī ‘ilm(un), wa mā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).
An si veréieren aner wéi Allah, ouni kloer Grond dofir, an si wëssen (och) näischt doriwwer. Fir déi Ongerecht gëtt et keen Helfer.
قَالُوْا نَعْبُدُ اَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عٰكِفِيْنَ
qālū na‘budu aṣnāman fa naẓallu lahā ‘ākifīn(a).
Si hunn geäntwert: "Mir veréieren Gëtzendénger a mir veréieren se ëmmer fläisseg."
قَالَ هَلْ يَسْمَعُوْنَكُمْ اِذْ تَدْعُوْنَ ۙ
qāla hal yasma‘ūnakum iż tad‘ūn(a).
Hien (Abraham) sot: "Héieren si dech, wann s du (zu hinne) biets?
اَوْ يَنْفَعُوْنَكُمْ اَوْ يَضُرُّوْنَ
au yanfa‘ūnakum au yaḍurrūn(a).
Oder (kënne) si dir profitéieren oder schueden?"
قَالُوْا بَلْ وَجَدْنَآ اٰبَاۤءَنَا كَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ
qālū bal wajadnā ābā'anā każālika yaf‘alūn(a).
Si hunn geäntwert: „Nee, mä mir hunn eis Vorfahren dobäi fonnt.“
قَالَ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُوْنَ ۙ
qāla afa ra'aitum mā kuntum ta‘budūn(a).
Hien (Ibrahim) sot: "Gitt Dir Opmierksamkeet op dat, wat Dir veréiert,
اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمُ الْاَقْدَمُوْنَ ۙ
antum wa ābā'ukumul-aqdamūn(a).
du an deng Vorfahren?
اِنَّمَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًا وَّتَخْلُقُوْنَ اِفْكًا ۗاِنَّ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ لَا يَمْلِكُوْنَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوْا عِنْدَ اللّٰهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوْهُ وَاشْكُرُوْا لَهٗ ۗاِلَيْهِ تُرْجَعُوْنَ
innamā ta‘budūna min dūnillāhi auṡānaw wa takhluqūna ifkā(n), innal-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi lā yamlikūna lakum rizqan fabtagū ‘indallāhir-rizqa wa‘budūhu wasykurū lah(ū), ilaihi turja‘ūn(a).
Wierklech, wat Dir nieft Allah veréiert, sinn nëmmen Gëtzendénger, an Dir erfindt Ligen. Wierklech, wat Dir ausserhalb vun Allah veréiert, kann Iech net mat Ënnerhalt versuergen; also frot Allah ëm Ënnerhalt, a veréiert Hien a sot Merci un Hien. Nëmmen zu Hien gitt Dir zréck.
وَقَالَ اِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْثَانًاۙ مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَّيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا ۖوَّمَأْوٰىكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَۖ
wa qāla innamattakhażtum min dūnillāhi auṡānam mawaddata bainikum fil-ḥayātid-dun-yā, ṡumma yaumal-qiyāmati yakfuru ba‘ḍukum biba‘ḍiw wa yal‘anu ba‘ḍukum ba‘ḍā(n), wa ma'wākumun nāru wa mā lakum min nāṣirīn(a).
An hien (Ibrahim) sot: "Tatsächlech, d'Idolen, déi Dir nieft Allah veréiert, sinn nëmme fir Gefiller vun Häerzegkeet tëscht Iech am Liewen op der Äerd ze kreéieren, dann um Dag vun der Operstéiung wäerten e puer vun Iech sech géigesäiteg verleegnen a verfluchen; an Är Réckrees wäert an d'Häll sinn, an et wäert absolut keen Hëllefer fir Iech sinn."
وَاتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اٰلِهَةً لَّعَلَّهُمْ يُنْصَرُوْنَ ۗ
wattakhażū min dūnillāhi ālihatal la‘allahum yunṣarūn(a).
An si maachen aner Doten ewéi Allah, fir datt si Hëllef kréien.
قَالَ اَتَعْبُدُوْنَ مَا تَنْحِتُوْنَۙ
qāla ata‘budūna mā tanḥitūn(a).
Hien (Ibrahim) sot: "Veréiert Dir d'Statuen, déi Dir geschnëtzt hutt?"
اَتَدْعُوْنَ بَعْلًا وَّتَذَرُوْنَ اَحْسَنَ الْخٰلِقِيْنَۙ
atad‘ūna ba‘law wa tażarūna aḥsanal-khāliqīn(a).
Solls du Ba'l ubidden an (Allah) déi bescht Schëpfer verloossen?
اَلَا لِلّٰهِ الدِّيْنُ الْخَالِصُ ۗوَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَۘ مَا نَعْبُدُهُمْ اِلَّا لِيُقَرِّبُوْنَآ اِلَى اللّٰهِ زُلْفٰىۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِيْ مَا هُمْ فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ ەۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ مَنْ هُوَ كٰذِبٌ كَفَّارٌ
alā lillāhid-dīnul-khāliṣ(u), wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'(a), mā na‘buduhum illā liyuqarribūnā ilallāhi zulfā, innallāha yaḥkumu bainahum fī mā hum fīhi yakhtalifūn(a), innallāha lā yahdī man huwa kāżibun kaffār(un).
Denkt drun! Nëmmen Allah gehéiert zu der purer Relioun (vum Shirk). An déi, déi sech aner Beschützer wéi Hien geholl hunn, hunn gesot: "Mir veréieren se net, mä (hoffen), datt si eis sou no wéi méiglech un Allah bréngen." Wierklech, Allah wäert tëscht hinnen urteelen, wat se streiden. Wierklech, Allah leet keng Léigner a Leit, déi ganz ongleeweg sinn.
اَفَرَءَيْتُمُ اللّٰتَ وَالْعُزّٰى
afa ra'aitumul-lāta wal-‘uzzā.
Ass et also richteg fir iech (Polytheisten) Al-Lata an Al-'Uzza (Idolen) ze betruechten,
وَمَنٰوةَ الثَّالِثَةَ الْاُخْرٰى
wa manātaṡ-ṡāliṡatal-ukhrā.
an d'Manat, déi drëtt (déi) spéider ass (als d'Duechter vum Allah).
اِنْ هِيَ اِلَّآ اَسْمَاۤءٌ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْاَنْفُسُۚ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنْ رَّبِّهِمُ الْهُدٰىۗ
in hiya illā asmā'un sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa mā tahwal-anfus(u), wa laqad jā'ahum mir rabbihimul-hudā.
Dëst sinn näischt anescht wéi Nimm, déi Dir an Är Vorfahren erfonnt hutt; Allah huet keng Autoritéit fir si erofgeschéckt. Si verfollegen nëmmen Spekulatiounen an dat, wat hir Wënsch begeeschteren. Awer d'Leedung ass hinnen vun hirem Här komm.
وَقَالُوْا لَا تَذَرُنَّ اٰلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَّلَا سُوَاعًا ەۙ وَّلَا يَغُوْثَ وَيَعُوْقَ وَنَسْرًاۚ
wa qālū lā tażarunna ālihatakum wa lā tażarunna waddaw wa lā suwā‘ā(n), wa lā yagūṡa wa ya‘ūqa wa nasrā(n).
An si soten: "Verzicht ni op (d'Verehrung vun) ärem Gott a verzicht ni op (d'Verehrung vun) Wadd, a weder op Suwa', Yagus, Ya'uq an Nasr."