يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَا يُنْفِقُوْنَ ۗ قُلْ مَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَابْنِ السَّبِيْلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوْا مِنْ خَيْرٍ فَاِنَّ اللّٰهَ بِهٖ عَلِيْمٌ
yas'alūnaka māżā yunfiqūn(a), qul mā anfaqtum min khairin falil-wālidaini wal-aqrabīna wal-yatāmā wal-masākīni wabnis-sabīl(i), wa mā taf‘alū min khairin fa innallāha bihī ‘alīm(un).
זיי פרעגן דיר (מוחמד) וועגן וואָס זיי זאָלן אויסגעבן. זאָג, "וואָס איר גיט זאָל זיין באַשטימט פֿאַר עלטערן, קרובים, יתומים, די אָרעמע און מענטשן אויף אַ רייזע." און וואָס איר טוט גוטס, באמת אַלאַה איז אַל-וויסנדיק.
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
און אויב בעת דער אויסטיילונג זענען דא עטלעכע קרובים, יתומים און אָרעמע מענטשן, דאַן גיב זיי (נאָר אַ ביסל) פון דעם פאַרמעגן און זאָג זיי גוטע ווערטער.
۞ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْاِحْسَانِ وَاِيْتَاۤئِ ذِى الْقُرْبٰى وَيَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ
innallāha ya'muru bil-‘adli wal-iḥsāni wa ītā'i żil-qurbā wa yanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkari wal-bagyi ya‘iẓukum la‘allakum tażakkarūn(a).
טאַקע, אַלאַה באַפֿעלט (אײַך) צו האַנדלען גערעכט און טאָן גוטע מעשים, צו געבן הילף צו קרובים, און ער פֿאַרווערט (באַגיין) שלעכטע מעשים, שלעכטס און פֿײַנדשאַפֿט. ער לערנט אײַך כּדי איר זאָלט קענען לערנען.
وَاٰتِ ذَا الْقُرْبٰى حَقَّهٗ وَالْمِسْكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيْرًا
wa āti żal-qurbā ḥaqqahū wal-miskīna wabnas-sabīli wa lā tubażżir tabżīrā(n).
און גיב זייער רעכט צו נאָענטע קרובים, ווי אויך צו די אָרעמע און די אויף אַ רייזע; און פֿאַרשווענד נישט (דיין עשירות) אויף אַ פֿאַרשווענדלעכן אופֿן.